Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

elkanders beweringen kennen. „Parteienöffentlichkeit" is derhalve een vereischte en, opdat blijke, dat de rechter gelijkelijk rekening houdt met de beweringen van partijen en de door dezen aangevoerde getuigen, is openbaarheid gewenscht. Wijl de rechter vooral de bewijsvoering vaststelt en de termijnen bepaalt, binnen welke partijen hare beweringen moeten staven, is de aanklager aan bepaalde bewijsregelen gebonden en behoeft de beklaagde niet te vreezen, dat hij zich langer dan de vastgestelde termijn moet verdedigen.

In dit stelsel moet de aanklager echter het recht bezitten om elk oogenblik de aanklacht in te trekken, zoodat, zelfs wanneer de schuld van beklaagde vaststaat, het toch niet in elk proces tot eene veroordeeling komt. Ja. vele feiten blijven eenvoudig ongestraft, omdat er geen aanklager optreedt. Voeg daarbij als nadeel het gevaar, dat niet de materieele waarheid geeischt, maar de formeele waarheid voldoende geacht wordt, hoewel het streven der partijen in het strafproces vooral wel zal zijn, om ieder voor zich, hare voorstelling als de juiste te doen erkennen en de partijen dus niet licht tot een compromis zullen komen ').

Ten einde nu enkele dezer nadeelen te ondervangen, werd een staatsaanklager ingesteld. Daardoor werden voortaan alle feiten, zoo dit noodig was, vervolgd en niet willekeurig de vervolging gestaakt. Weldra stond de aanklager in bekwaamheid met den rechter gelijk en kon over dezelfde middelen tot onderzoek beschikken, zoodat de rechter nu bewijsmateriaal kreeg, alsof hij zelf het verzameld had. Alleen was hiermee de gelijkwaardigheid deipartijen verdwenen en had het accusatoire proces elementen in zich opgenomen, die tot het inquisitoire stelsel behoorden en tot geheele invoering van dit stelsel zouden kunnen leiden.

Niettemin zou het accusatoire proces de overhand hebben behouden, zoo niet door den invloed van de Kerk in het kanonieke recht de bekentenis een allereerst vereischte was geworden en daarmee de zegepraal van het inquisitoire stelsel was verzekerd. „De bekentenis in het Canonieke recht, waar het misdrijf in de eerste plaats als zonde werd aangemerkt, van zoo'n groot gewicht

') Dat het een beklaagde er om te doen is veroordeeld te worden, behoort tot do uitzonderingen.

Sluiten