Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voudige aanwijzing — was voldoende om het rechterlijk organisme in werking te stellen en den beschuldigde aan tal van handelingen van den rechter te onderwerpen. In het accusatoire proces is de beschuldigde partij evenals de aanklager, ook als dit een staatsambtenaar is. Het is nu van belang, dat deze aanklager niet volkomen vrije hand heeft, maar dat zijne aanklacht op goede grondslagen berusten moet, zoodat zoowel de beschuldigde tegen lichtvaardige beschuldigingen als het rechterlijk college tegen het onderzoek van handelingen, die waarschijnlijk niet strafbaar zijn, beschermd worden. Dit brengt een vooronderzoek mee, waarin voorbereidende werkzaamheden tot de eigenlijke procesvoering worden verriclit. Naast dezen arbeid, waartoe men het verzamelen van bewijsmateriaal tegen den beschuldigde zou kunnen rekenen, komt de taak van openbaar aanklager in aanmerking. Gewoonlijk worden deze werkzaamheden verricht door personen, die niet tot het rechterlijke college mogen behooren.

Ik zal in deze paragraaf de positie van deze personen in het militaire strafproces nagaan. In Duitschland duidt men hen aan als „der Gerichtsherr und seine Organe". In de vorige paragraaf is reeds met een enkel woord over de samenstelling der militairrechterlijke colleges gesproken en aangegeven, welke functionnarissen daarbij werkzaam zijn, buiten de oordeelende rechters, terwijl werd gezegd, op welke wijze zij voor hunnen werkkring worden benoemd.

Ik zal nu achtereenvolgens bespreken den „Gerichtsherr" — de autoriteit, die beslist, of er eene vervolging zal ingesteld worden en in verband daarmee een vooronderzoek beveelt 0111 daarna de leden van het rechtscollege zoo noodig aan te wijzen en bijeen te roepen, teneinde de aanhangig gemaakte zaak te beeindigen; den rechter van instructie, die hier soms niet alleen voorbereidende werkzaamheden verricht, maar vaak ook handelingen doet, die meteen gelden in het hoofdonderzoek; en den openbaren aanklager, die niet altijd een scherp van de overige functiën gescheiden en onderscheiden werkkring heeft.

In Frankrijk is het de „général-commandant la circonscription" '), die ten aanzien van alle militairen beneden den rang van kolonel

') In 1857 was hot de divisie generaal, maar sedert 1875 is «division» door «circonscription» vervangen. Gewoonlijk omvat eene circonscription een legerkorps; er zijn op 'toogenblik 27 circonscriptions. Zie hiervoor blz. 117, noot 1.

Sluiten