Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

60 Enen te slano die vor hem helt Onghewapent op dat velt Metten swerdo ontwee ghebroken. Hi pensde: „En bleve niet onghewroken, Die enen wilde slaen oft deren, 65 Die hem niet en can gheweren." Dus hilden si stille in dat wout.

Haer ghepens was menechfout,

Wie die ander wesen mochte.

B. DE DIEFSTAL.

Doe si tgat vanden muro Hadden brocht al dure,

Ende si daer binnen souden gaen, Elegast sprac: „Ghi sult ontfacn 5 Hier buten dat ic u sal bringhen."

Hi en woude niet ghehinghen,

Dat die coninc daer binnen quame, So sere ontsach hi sine onvrame.

Hi en dochte hem gheen behendich dief; 10 Nochtan woudi leet ende lief Met hem deelen sijn ghewin.

Die coninc bleef buten, hi ghinc in. Elegasts behendechede,

Dio hi proefdo te menigher stede: 15 Die en was mellyc no ghemato.

Hi nam een cruut uut enen vate,

Endo deet binnen sinen mont;

Die sulc een hadde, hi verstont Dat hanen craien ende hondo bilen. 20 Doe verstont hi ter wilen

Ane enen hane, aen enen hont,

Endo seiden, dat die coninc stont Buten hove, in haer latijn.

Elegast sprac: „Wat mach dit sijn? 25 Soude dio coninc sijn hier voren ? Ic duchte, dat mi naket toren.

Ic bon verraden na mijn gedochte ,

Ofte mi verleit nu alfsghedrochte." Hi ghinc ten coninc, daer hine liet,

Sluiten