Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Want io hebbe u van verre ghehoert Jammerlijc claghen u verdriet.

De jonghelinc. O scoene vrouwe, wats u ghesciet,

Dat ghi al dus leit in dit prigoen?

85 Sine moeder. O edel jonghelinc van herten coon.

Aldus moetic ligghen ghevaen,

Noclitan en hebbic niet mesdaen,

Want mi verraderen al doet.

O scoene kint, nu maect mi vroet 90 Hoe sidi comen in dit lant

Ende wie gaf u dien bant?

Berecht mi dat, wel scoene jonchere.

De jonghelinc. Bi Mamet minen here,

Vrouwe, dan sal ic u weigheren niet. 95 Wi moghen mallec anderen ons verdriet

Claghen, want ghi sijt ghevaen,

Ende groet verdriet es mi ghedaen,

Want ic te vondelinghe was gheleit,

Ende desen bant in gereihter waerheit 100 Daer soe lachic in ghewonden,

Lieve vrouwe, doen ic was vonden,

Ende voeren al dus openbaer Op avontuere, oft iement waer Die mi kinnen mochte daer an.

105 Sine moeder. Nu segt mi, wel scoene man,

Wetti iet waer ghi vonden waert?

De jonhgelinc. O lieve vrouwe , in enen bogaert Te Damast in ware dinc,

Daer soe vant mi die coninc, 110 Die mi op ghehouden heeft.

Sine moeder. Ay god die alle doeghden gheeft,

Die moet sijn ghebenedijt!

Van herten benic nu verblijdt,

Dat ic gheleeft hebbe den dach, 115 Dat ic mijn kint anescouwen mach.

Mijn herte mochte wel van vrouden breken: 1c sie mijn kint ende ic hoert spreken,

Daer ic om lide dit swaer tormint.

Sijt wille come, wel lieve kint, 120 Esmoreit, ic ben u moeder

Ende ghi mijn kint, dies sijt vroeder,

Want ic maecte metter hant Esmoreit, selve dien bant:

Daerin soe haddic u ghewonden,

Sluiten