Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij niet dan éénen bille ende been P Hebbe ick dan van mijn leven gheen Craen meer ghesien dan desen P Quiquibio, by aijn woorden blijvende, seyde: Het is alsoo, mijn Heere, als ick u segghe ende sal u dat doen sien, alat u believen sal, in den levendighen Cranen. Nu 35 en wilde Messire Coenraedt, om der vreemder gasten willen, daer niet verder teghen segghen, maer sprack alleenlijck: nae dien ghy u vermeet my dat in den levendighen te doen sien (twelck ick mijn daghen niet en sach, noch noyt alsulcx te wesen en hoorde) soo ben ick te vreden dat morghen te sien ende sal dies blijde zijn, maer indient anders is, 40 ick sal u byder doodt alzoo wt doen stnjcken, dat ghy mijnder u leven lanck gedencken sult. Als nu dese woorden voor dien avondt daer mede eynde namen ende Messire Coearaets toorn met dien nacht slapens noch niet gestilt en was, is hy des morghens metten daegheraet al grimmende van gramschappe opgestaen ende heeft de peerden te brengen 45 bevolen, op welcker een hy Quiquibio dede stijghen, den welcken hy brachte aen een beeexken, op welcks oever men veel tijts int opgaen vanden daghe Cranen plach te sien, tot hem segghende: terstond sullen wy sien wie van ons beyden ghister avont gheloghen heeft. Quiquibio sach wel, dat sijns Heeren gramschappe noch niet vercoelt en was ende 50 dat hy sijn loghen soude moeten bewijsen, dies hy niet en wiste wat bestaen, maer reedt achter Messire Coenraet met den grootsten anexte vander werelt, sulex dat hij gaerne, indien hij ghemoghen hadde,ghevlucht soude hebben, het welck hem niet doenlijck en was, ende sach nu voorwaerts dan weder terstont achterwaerts, zoodat hem alle, dat 55 hem voor ooghen quam, Cranen, die op twee beenen stonden, dochten te wesen. Als zy nu ghecomen waren ontrent het beeexken, sach hy by gevalle opten oever van dien wel een dousijn Cranen, die altsamen op één been stonden, alzoo zy ghemeynlijc doen wanneer sy slapen, daeromme hij die terstont Messire Coenraet ghewesen heeft ende gheseydt: 60 nu meuchdy, mijn Heere, elaerlijck sien, dat ick ghister avondt de waerheyt gheseyt hebbe, te weten, dat de Crane niet dan één been ende één bil en hebben, ist maer, dat ghy op die Cranen siet die daer staen. Messire Coenraet, de Cranen siende, sprak tot hem: beydt een weynich ende ic sal u doen blijeken, dat syder twee hebben. Voorts 65 is hy daer wat naerder by gereden ende heeft geroepen: hu, hu, door welck gheroep de cranen heur ander been neder stelden, ende na dat zy sommige treden voortgeschreden waren, daer henen vloghen. Doen keerde hem Messire Coenraedt nae Quiquibio ende sprack tot hem: wat segdy nu, rabbaut? Quiquibio, zoo verbaest zijnde dat hij nauwelijcx 70 en wiste waer hij was, antwoorde: ja zy, Heere, maer ghy en riept tot de Crane van gisteren niet: hu, hu, want haddet ghy doen oock soo gheroepen, hy soude van ghelijcken dander been, soo desen deden, medo wtgestrect hebben. Dese antwoorde behaechde Messire Coenraedt soo heel wel, dat alle sijn toorn in lachen verkeerde ende seyde: ghy

Sluiten