Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

'K hoor alle dacghs van vorsche dooden, 50 Gevelt in hol oft galerij.

Elck overlijdt aen eighe loodeu;

Maer aller koeghels moorden mij.

Want ick mij elkmaels voel bezeeren, Als van een punt,

55 Die denk: op 't hoofdt met witte veeren Was dat gemunt.

Wat mooght ghy, die u niet en zoeken,

Bestooken, in hun voordeel, gaen, Zoo veel en is 't niet waerdt, de vloeken 00 Van heel Kastilj' op zich te laen. Denkt liever, hoe Madril zoud' stoffen

En zjjn verquikt,

Vernam 't, van scherp te zijn ghetrof U. Ach! mij schrikt.

65 Maer is, om lief, om lijf, om leven,

Om kindt, om zoon van vaders naem, Zoo veel, op veer nae, niet te geven,

Als om een' gloryrijke faem,

Zoo gunt my, dat ik met u rijde 70 Door koudt, door heet,

En voert my bij 't rappier op zijde, Waer dat ghij treedt.

B. DRAMATISCHE POËZIE.

1. Granida.

Het spel begint met de volgende alleenspraak van de herderin Dorilea die haar minnaar Daifilo wacht.

Het vinnich stralen van de Son Ontschuyl ick in 't Bosschage;

Indien dit Bosje klappen kon,

Wat melde 't al vryage!

5 Vryage? noen. vryage jae,

Vryage sonder meenen;

Van hondert Harders (ist niet schae?)

Vindt m'er ghetrouw niet eenen.

Sluiten