Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mouringh, Schipper zonder weergae 10 Die syn' onverwinlickheit,

Waer de Sonn op, waer zij neer ga,

T'aller ooren heeft gepreit, — Mouringh, die de zee te nauw hiel Voor syn zeilen en syn want, 15 Die de vogelen te gau viel,

Al begeilden hy maer 't sand:

Mouringh was te koy ekropen,

En de endeloose slaep Had syn wacker oogh beslopen 20 En hem, Leeuw, gemaeckt tot Schaep. Reeërs en Matrosen riepen:

„Och! de groote Schipper, och! Wat sou 't schaên, of wy all sliepen, Waeckte schipper Mouringh noch I"

25 „Schipper Mouringh! maer je leghter, Maer je leghter plat evelt,

Stout verweerer, trots bevechter,

Bey te Zeewort en te veld.

Kijck, de takels en de touwen 30 En do vlaggen en het schut Staen en pruylen in den rouw en Altemalen in den dutt!"

„Dutten?" sprack moy Heintgje, „duttenP Stille, Maets! een toontje min! 35 Dutten ? wacht, dat most ick schutten, Bin ick angders dien ick bin.

'k Hebb te langh om Noord en Zuyen

By den Baes te Roer estaen,

k Hebb te veel gesnorr van buyen 40 Over deuse muts sien gaen."

'k Selt hun lichtelick soo klaeren,

Dat ick vlaggen, schutt en touw En de maets, die met me vaeren,

Vryen sel van dutt en rouw.

45 Reeërs (jouwerliefde mien ick,

Die van verr op 't kusse vicht),

Wiljer anP kedaer! jou dien ick, Jou allienich, by dit licht."

Sluiten