Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

INLEIDING.

De theoretische (algemeene, zuivere, rationeele) mechanica is de leer der beweging.

In de geometrie der beweging wordt afgezien zoowel van de oorzaak als van den duur der beweging, deze alzoo opgevat uitsluitend als plaatsverandering. Zij wordt teruggebracht tot de eenvoudige (grond-)bewegingen : de verschuiving (translatie) en de wenteling (rotatie).

In de kinematica wordt gelet op den duur der beweging, niet op de oorzaak. Hierbij ontstaan de begrippen van snelheid en van de versnellingen.

In de dynamica wordt de kracht ingevoerd als oorzaak van de beweging. Daarbij ontstaat het begrip van massa.

Het doel, dat men in de dynamica wil bereiken, is het opstellen van de bewegingsvergelijkingen, betrekkingen tusschen de beweegkrachten en de coordinaten, die den stand van een lichaam of een stelsel van lichamen bepalen, welke opgelost (geintegreerd) deze coordinaten als functies van den tijd geven, waardoor de stand van het lichaam ieder oogenblik bekend is.

In de statica wordt het bijzondere geval beschouwd, dat een stelsel krachten geen verandering brengt in den bewegingstoestand van een lichaam, waar het op werkt, en worden de voorwaarden nagegaan, waaronder dit plaats grijpt.

Wordt hierbij het lichaam niet als vast beschouwd, zoodat het in rust zijnde, onder de werking van het stelsel krachten gaat vervormen en in een nieuwen evenwichtsstand komt, dan zijn er inwendige krachten (drukking, spanning, wringing) in het lichaam opgetreden, die in de toegepaste mechanica worden opgespoord.

i

Sluiten