Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TECHNIEK.

bovendien dit voor, dat men in het geheel niet met de zoo breekbare en nog al dure dekglazen te maken heeft.

Heeft men voorwerpglazen met geslepen randen, dan krijgt men gemakkelijk prachtige praeparaten op de volgende wijze, die door Jancsö en Rosenberger is aangegeven. Ik wil naar aanleiding van die twee namen even opmerken, dat, evenals overal, ook hier aan iedere kleinigheid, aan iedere bijzonderheid de naam van een of meer personen is verbonden. Ik zal u niet met de namen van al die „ontdekkers" vermoeien. Ik acht dat een volkomen noodelooze complicatie en geheugenkwelling; ik zal het u dan ook volstrekt niet kwalijk nemen, als ge deze twee ontdekkers reeds weer hebt vergeten, die hunne namen hebben vereeuwigd, door twee voorwerpglazen op een bijzondere manier langs elkaar te strijken. De gemakkelijkste wijze dan, om mooie praeparaten te maken, is dat men de geslepen smalle zijde van een objectglas tegen den bloeddroppel op den vinger houdt, en dan het droppeltje bloed, dat aan het glas is blijven hangen, uitstrijkt op een tweede objectglas, en wel zoo, dat men van zich afstrijkt, terwijl het glas met den droppel ongeveer een hoek van 45 graden met het andere maakt, welk laatste op een vaste onderlaag ligt. Men krijgt minder goede praeparaten als men ook dit laatste glas in de hand houdt. Ook worden de praeparaten meestal dikker, als men het glaasje met den droppel naar zich toehaalt in plaats van het van zich af te schuiven. Alleen bij het bloed van zeer anaemische personen, waar een iets dikker praeparaat een voordeel is, haalt men het droppeltje naar zich toe.

Heeft men geen objectglazen met geslepen randen, dan kan men strijkpraeparaten op voorwerpglazen maken, door het bloeddroppeltje op een dekglas te nemen en dit uit te strijken op een objectglas. Andere methoden, zooals het uitstrijken op een objectglas met een naald of met een stukje filtreerpapier hebben mij niet zulke goede resultaten gegeven,

Sluiten