Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TR0PICAPARAS1ETEN.

AFWIJKENDE I 'OHM EN.

Er komen bij uitzondering afwijkingen van dien ringvorm voor.

Vooreerst ziet men parasieten, die als zeer smalle streepjes door de bloedcel heen loopen en die alleen door de roode korrel als zoodanig te herkennen zijn. Verder vindt men parasieten, die als cirkelboogjes geheel tegen den rand der bloedcel gelegen zijn en daarvan ongeveer een zesde innemen. Deze zijn indertijd door Terburgh beschreven als indringingsvormen. Ook vindt men parasieten met twee chromatinekorrels, welke korrels diametraal tegenover elkaar kunnen staan, of ook in eikaars onmiddellijke nabijheid kunnen zijn gelegen.

Hiermede is evenwel de morphologie der tropicaparasieten niet afgeloopen. Wij hebben nl. tot dusver alleen beschreven wat men altijd in de periphere circulatie te zien krijgt. Dit is evenwel niet de compleete ontwikkelingscyclus: zij omvat alleen de eerste 30 uren der ontwikkeling; de oudere parasieten trekken zich namelijk in de inwendige organen (het meest in milt en beenmerg) terug om te sporuleeren, zoodat men die stadiën niet zoo gemakkelijk kan bestudeeren. Alleen in bijzondere gevallen komen die oudere tropicaparasieten ook in het perifere bloed voor. Die verdere ontwikkeling var; de tropica-schizont ') vertoont het volgende:

I 'OlAV. I.N'.N'AW'

mor. i'ah.

In de allereerste plaats worden de parasieten meer massief, zij verliezen hun ringvorm en worden tot protoplasmaklompjes, waarin de chromatinekorrel gelegen is, terwijl er zich bovendien pigment gaat vertoonen in den vorm van één of meer dikke korrels. Weldra begint dat chromatine zich te deelen (kerndeeling), eerst in twee en vervolgens in meer stukken, tot in den regel ongeveer acht of twaalf. Is die deeling van de kern voltooid, dan volgt daarop de deeling van het plasma, zoodat per slot van rekening elke chromatinekorrel omgeven is door een blauw hoopje plasma,

') Ongeslachtelijke malariaparasieten, die in roode bloedcellen liggen, worden scliizonten genoemd.

Sluiten