Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

TROPICAPARASIETEN.

door den voclitstroom, meegevoerd naar het borststuk en komen dan terecht in de speeksel- en gifklieren. Zuigt nu een anopheles met sporozoiten in de speeksel- en gifklieren bij een mensch, dan komen de sporozoiten in het bloed van die persoon, zij dringen ieder in een bloedcel en gaan daar over in een gewone schizont. Hiermede is de geslachtelijke ontwikkeling van de tropicaparasiet afgeloopen ') en begint de ongeslachtelijke generatie weer van voren af aan.

De tijd van ontwikkeling van de gameten tot sporozoiten is in hooge mate afhankelijk van de temperatuur; beneden een bepaalde temperatuur heeft zij zelfs in 't geheel niet plaats. Hier in de tropen is daarvan echter geen sprake. Men mag aannemen dat zij hier in den regel in ongeveer acht dagen voltooid is.

PAIITIIDXO GENESIS.

Waarschijnlijk is evenwel hiermede nog niet alles gezegd van de mogelijke lotgevallen der gameten. Het is nl. zeer waarschijnlijk, dat de makrogameten der tropica zich in de circulatie van den mensch geheel ongeslachtelijk kunnen deelen en nieuwe schizonten vormen. Dit is bij tropica nog niet aangetoond, doch is door Schaudinn bewezen voor tertiana-makrogameten en wij mogen dus uit analogie verwachten, dat dit bij tropica ook wel het geval zal zijn. Ik zou die hypothese hier niet uiten, wanneer zij niet, door hetgeen bij tertiana is bewezen, een hoogen graad van waarschijnlijkheid had en wanneer zij niet van zeer veel belang was voor het verklaren van de zoogenaamde lang-intervallaire recidieven.

') De „black spores" van Ross, donkerbruine stukken, die in de doorgebroken sporocysten liggen, ga ik met stilzwijgen voorbij, omdat zij met malaria niets te maken hebben. Zij zijn nl. parasieten van de sporocyste, behoorende tot het geslacht Nosema.

Sluiten