Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NEGENDE VOORDRACHT.

gevallen. De eerste geschiedenis is die van een man, die 's morgens bewusteloos in bed werd gevonden met verlamming. Het was een oude heer van tusschen 60 en 70 jaar, waarvan niet bekend was of hij ziek was geweest, en die den vorigen avond nog met smaak had gegeten. De familie dacht natuurlijk aan de traditioneele „stille beroerte", had al op haar eigen houtje bloedzuigers achter de ooren aangelegd en mosterdpappen op de kuiten en toen dat niet hielp, den volgenden dag den dokter gehaald. Deze dacht ook aan apoplexie, daar de urine geen eiwit bevatte, en de temperatuur normaal was, maar toen er een zoon overkwam, die zich wat meer voor het lot van papa interesseerde, moest ik in consult komen. Ik vond den ouden heer geheel bewusteloos met snurkende ademhaling, kleine pupillen en duidelijke hemiplegie. Ik maakte voor alle zekerheid een bloedpraeparaat en vond daarin vrij veel tropicaparasieten. Toen de parasieten gevonden waren, werd direct chinine gegeven, maar de man stierf na enkele uren.

Een tegenhanger daarvan, waarbij het coma waarschijnlijk door tijdige behandeling werd voorkomen, is het volgende.

Een dergelijke oude man was sedert eenige dagen niet opgewekt. Terwijl hij anders geregeld ging wandelen, bleef hij thuis zitten, hij at niet zoo goed als anders en was wat suf. Zoodra de dochter, bij wie de oude heer in huis woonde, dit merkte, liet zij den dokter komen. Die vond, dat de defaecatie te wenschen overliet en gaf een laxans. De dochter had van den beginne af aan direct de temperatuur opgenomen, maar die was niet hooger geweest dan 37°5. Niettegenstaande het laxans bleef papa lusteloos en nam hij betrekkelijk weinig deel aan de omgeving, terwijl hij anders een zeer opgewekt oud man was. De dochter, die vond, dat het nog niet was zooals het hoorde, vroeg een consult. Ik vond enkele tropica-ringen en enkele grammen chinine waren voldoende aan den ouden heer zijn opgewekheid en eetlust

Sluiten