Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

don Je (uit Lat. deunde), enz. ; ook in 't Spaansch cubrir, dor ar, in 't Fransch cowrir, dorer, dont. Het Fransch vooral, waar zoovele medeklinkers tusschen twee klinkers gesyncopeerd werden en dus zoovele nieuwe hiaten ontstonden, is rijk aan voorbeelden van elisie; vgl. bv. choir voor clieoir (Lat. cadere), rond voorreond(Lat. rotundm), sur voor seur (Lat. securus), enz.

Andere Fransdie woorden hebben den hiaat verwijderd door crasis, zooals reine uit reine (Lat. regina), tnailre uit maïsire (Lat. magister), traitre uit traïtre (Lat. traditor), enz. Het Latijn was het Fransch daarin reeds voorgegaan : vgl. copia (voor coöpia), copuïa (voor coöpula), cor/o (voor coar/o), cor/ito (voor coagito), promo (voor proëmo), en, ondanks de /t, nemo (voor nehomo), prendo (voor praehendo), praebeo (voor praehibeo), ondanks de v, nolo en malo (voor nevolo, mavolo), enz.

Bij de Grieken, die ons met het woord crasis tevens dat verschijnsel als eene grammatische figuur (melapJasmus) hebben leeren opmerken, is het nog rijker vertegenwoordigd. Daardoor worden twee in den zin op elkaar volgende woorden tot één, zooals in 't Attisch y.xl etrx tot y.xrx, y.xi ïy>) tot y.x't oheq tot yiyvsg, syo>

clSx tot èyqSx, /usï éa-riv tot fis-jiriv, vpi iAiyoivtot vrpsLfaysi/, c'j 'évvy.x tot cZvexx, en met het artikel b kvr,p tot airfip, i ïrepsi; tot xrepsg, s êy, tot ci/K, oi ifjLOi tot ei,«ei, ts 'ivo,ux tot rswsfix, ts afaiSég tot rxkr^kc, in 't Ionisch daar in dat dialect o en a altijd

tot "> samentrekken, enz. Begint het woord met een spiritus asper dan wordt bij crasis de t eene tli en de Tc eene ch, bv. ts t/xxriav tot S-sifixrisv, Tts'j hépou tot SrxTipsu, y.xl ïripsg tot ylmpcc, enz. In 't Ionisch daarentegen verliest het artikel den spiritus asper en wordt bv. i xlriq tot wiróc. De crasis echter schijnt in 't Grieksch van jongeren datum : in de Homerische gedichten moet men haar nog niet zoeken 1 \ doch in het Ionisch van de zesde eeuw worden er reeds voorbeelden van gevonden; in het latere Ionisch en vooral in het Attisch is zij zeer gewoon, en bij latere schrijvers wordt zij zoo mogelijk nog vaker aangetroffen.

Gewoonlijk verstaat men onder crasis alleen die samentrekking, waarbij feitelijk uit twee klanken één ontstaat, en niet die, waarbij

i) Volgens Dr. .1. van Leeuwen Jf. Enchiridium dictionis epice I (Lugd. Bilt. 1892,) p. 50: Fieri non potuit ut lingua Homerica, quae a contractione osset aliena, cnisin appeteret. — Sponte igitur quilibet expectaveiït fore ut aut nul la in Homericis carminibus repcriantur exenipla craseos, aut rarissima; et ita rein se habere inquirentibus apparet."

Sluiten