Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De SleeswjjkHolsteinsche quaestie.

element in de maatschappij te beschouwen. Nog minder hadden zij begrepen, dat de lagere klassen niet meer zoo onderdanig gehouden konden worden als vroeger. Nog minder hadden de regeeringen, de vorsten aan het hoofd, begrepen, dat de Duitsche natie, op een klein gedeelte der bevoorrechten na, aan den bestaanden toestand tot eiken prijs een einde wilde maken, en allerminst, dat zij niet langer duldde dat zij als natie geen noemenswaardigen staatkundigen invloed in Europa kon uitoefenen. Zij zagen zelfs niet in, dat de natie zulks op dit oogenblik minder kon dulden dan ooit, omdat er een crisis was uitgebroken, welker beslissing grootendeels daarvan afhing of Duitschland zich in Europa als macht zou kunnen laten gelden, ja dan neen.

Want als om de maat vol te maken van al deze heillooze verwarringen, werd Europa juist nu gesteld voor een internationaal vraagstuk, zoo ingewikkeld, dat het eigenlijk op geeu andere wijs dan met wapengeweld kon worden opgelost. En kon Duitschland, vertegenwoordigd door den Bond, wapengeweld aanwenden? Zoo niet, dan moest iets anders in de plaats van den Bond treden.

Sedert onheuglijke tijden hadden Duitschers en Deenen met elkander gestreden om het zuidelijk gedeelte van het schiereiland Jutland. Als hertogdom Sleeswijk was het sedert eeuwen een afzonderlijk leen van de Deensche kroon geweest, en daardoor te gemakkelijker zoo goed als geheel in Duitsche handen geraakt. Op enkele streken na was het geheel Duitsch geworden en langen tijd was het geheel aan het gezag der Deensche koningen onttrokken geweest en vereenigd met het daaraan grenzende Holstein.

Ongeveer een eeuw waren beide lauden vereenigd, toen het vorstenhuis, dat beide regeerde, uitstierf. De standen, d. w. z. de adellijke grondbezitters, hadden toen, in 1460, den pas in Denemarken verkozen koning uit het huis Oldenburg tot hertog aangenomen, ouder voorwaarden, die hun groote zelfstandigheid en den beiden hertogdommen een vereenigd blijven voor altijd waarborgden. Het Duitsche rijk had echter tijdens de verovering van Sleeswijk door de Duitschers zoo zeer alle beteekenis in het Noorden verloren, dat niemand er aan dacht ook Sleeswijk in het rijksverband te brengen, waar Holstein al van oudsher toe had behoord.

Dit had in 1815 ten gevolge gehad, dat bij de organisatie van den Bond alleen Holstein daarin werd opgenomen, terwijl Sleeswijk er buiten bleef. Want de mogendheden heetten zich aan de oude rijks-

Sluiten