Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

minder dan de andere onder Oostenrijkschen invloed stond, het koninkrijk Sardinië.

Eeuwen achtereen had het huis van Savoje zijn eerst tot enkele s Alpenlanden beperkt gebied naar alle richtingen trachten uit te breiden. Tn het noorden had de opkomst van het Zwitsersche eedgenootschap, in het westen Frankrijk het gestuit, in het zuiden en oosten hadden de beheerschers van Milaan het altoos gedwarsboomd. Toch had het eindelijk al het land aan den voet der bergen, tusschen Alpen en Appennijuen en de grenzen van het Milaneesche, weten samen te voegen met zijn stamland en de vorstendommen in de Zee-Alpen, tusschen het Genuesche en Provence. En van dat land had het een geheel weten te maken, nauw verbonden aan de dynastie. Zijn stamland had het niet kunnen behouden. De revolutie had ook daar verwezenlijkt wat de Frausche koningen hadden nagestreefd, en Savoje zoowel als de Zee-Alpen geannexeerd. Maar de tweede vrede van Parijs had beide opnieuw aan Piëmont toegevoegd, terwijl de steeds naar vergrooting van gebied in de Po-vlakte strevende heerschzucht van de dynastie eenigszins bevredigd was door de toevoeging van Genua en de Ligurische kust.

Altijd in gevaar van de zijde der machtige naburen, zelfs nos* in de laatste eeuwen bedreigd in hun zelfstandigheid, dan door Frankrijk. dan door Oostenrijk, hadden de Savooische hertogen, nu sedert een eeuw koningen van het betrekkelijk waardelooze Sardinië, er steeds voor moeten zorgen gewapend te zijn. Zoo waren hun onderdanen, in tegenstelling met de overige Italianen, een militair volk geworden, dat ook overigens, behalve in taal. sterk verschilde van liet algemeen Italiaansch type. Tegelijk verschafte de wedijver van Frankrijk en Oostenrijk aan het land een betrekkelijke zekerheid, de eene vijand beschermde het altijd tegen den anderen. Thans was het door de toevoeging van Ligurië tegelijk een zee- en handelsland geworden, zelfs in beperkten zin een zeemacht, zooals overigens in Italië alleen liet koninkrijk der Ikide Siciliëu was. Anders had die toevoeging de moreele kracht van het koninkrijk niet verhoogd, want de Genuees verdroeg ongaarne de onderdanigheid aan den nabuur en herinnerde zich steeds zijn onafhankelijkheid en zijn heerschappij over het kustland, terwijl er van een samengroeien met de dynastie natuurlijk nog geen sprake kon zijn, zooals in Savoje en in Piëmont,

Over dit koninkrijk met ruim vier millioen inwoners op het vaste Ki

ai

ir

•dinië. q\ Albert.

Sluiten