is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kaansche staten was het zoomin als Peru toegetreden. Zelfs gold de in 1826 ingestelde regeering van den Columbiaanschen president Sucre, aan wien de bevrijding in de eerste plaats was te danken geweest, als een nieuwe vreemde onderdrukking.

Sedert die in 1828 was afgeschud, bleef Bolivia, als het centrale land vau Zuid-Amerika, gemengd in allerlei quaestiëii tusscheu en in de andere republieken en had het niet alleen ruim zijn deel aan inwendige beroeringen, maar had het ook niet zelden oorlog te voeren, vooral wet Peru en Chili, soms om zijn zelfstandig bestaan te verdedigen, soms ook om den naburen zijn wil op te leggen. Ook hier bleek het hoe weinig voorbereid de Zuid-Ainerikaansche volken waren op de vrijheid, terwijl zij toch in opstand kwamen zoodra een poging werd gedaan, om een werkelijk krachtig, orde en recht handhavend gezag te vestigen. Trouwens, het was maar zelden, dat wie dat ondernam, niet bovenal door heerschzucht werd gedreven. Zelfs Bolivar kon geen Washington zijn.

Nog veel minder was zijn mededinger naar de eerste plaats onder de Zuid-Amerikanen daartoe in staat geweest, San Martin, de bevrijder van Chili. In die dagen, toen de Stille Zuidzee nog geen beteekenis had voor het wereldverkeer, nam dat land nog geen belangrijke plaats in onder de Zuid-Amerikaausche staten. Valparaiso en Santiago waren nog geenszins de groote handelsmetropolen van tegenwoordig. Toch nam men in Chili, misschien vooral tengevolge der ligging in het meer gematigd klimaat, misschien ook wel wegens de betrekkelijk minder sterke vermenging der creolen met Indianen, alreeds toen meer energie, meer neiging tot werkzaamheid, meer behoefte aan ontwikkeling waar, dan in de meeste andere lauden. Betrekkelijk vroeg was het Spaansche juk afgeworpen, maar de nabijheid van Peru maakte het den patriotten onmogelijk de onafhankelijkheid in het door zijn eigenaardige ligging langs de zuidkust moeilijk te verdedigen land te handhaven. Evenwel, de wel niet gemakkelijke maar toch mogelijke gemeenschap met het La Plata-land over de passen der Andes, maakte bijstand vau de zijde van Buenos-Ayres mogelijk en gaf eindelijk in 1818 aan San Martin de gelegenheid tot diens gedenk waardigen marsch over liet gebergte, die den val der Spaansche heerschappij in Chili tengevolge had.

Van toen af werkte Chili ijverig mede tot de geheele verdrijving der Spanjaarden. Het was de eerste republiek die met goed gevolg den strijd ter zee op eenigszins groote schaal beproefde. Lord Coclirane heeft daar zijn roem als zeeman gevestigd.