Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vertrouwen in hem; de in die dagen nog zeer invloedrijke geestelijkheid zag in den "liberaal" eerder een vijand. Zij wist dat, als hij het plan had doorgezet om te Rome tussehen beide te komen, dat niet zou zijn geweest om den paus in de volheid van zijn wereldlijk gezag te herstellen. En zelfs onder de republikeinen had Cavaignac vele vijanden; men zag in vele zijner maatregelen pogingen om zich gezag aan te matigen, zelfs zijn verhouding tot de Uitvoerende Commissie werd door een liarer leden, Garnier Pagès, in een zeer hatelijk daglicht gesteld. Hij verdedigde zich schitterend en verwierf bij de eigenlijke republikeinsche partij, ook in de departementen, een groot succes. Maar op de massa der natie maakte het weinig indruk, terwijl zijn in dezen tijd gedaan aanbod om den paus eeu schuilplaats in Frankrijk aan te bieden, niet ver genoeg ging oin de geestelijkheid, althans de eigenlijke clericalen onder haar, te bevredigen. Daarentegen maakten de aanhangers van Bonaparte, die buitengemeen roerig waren, van alles meestal zeer handig gebruik.

Een maand lang was Frankrijk het tooneel van een drukken verkiezingsstrijd, welks einde gemakkelijk was te voorspellen.

De massa der Fransche natie had genoeg van het parlementaire stelsel, onder welken naam ook. Zij wilde een populaire dictatuur, een democratie, die zich in één man belichaamde. En zulk een regeering scheen hun Bonaparte te zullen verzekeren. De kracht der Napoleontische legende, welke de regeering van Lodewijk Philips zoo onvoorzichtig had versterkt, kwam nu eerst recht aan den dag. Hoewel Bonaparte eigenlijk niets gedaan had, wat zijn geschiktheid voor de hoogste waardigheid bewees, hoewel hij zelfs zich in liooge mate belachelijk had gemaakt en zijn verklaringen bijna altijd eenigerinate raadselachtig waren, scheen toch zijn naam evenzeer een waarborg voor de toekomst, als die van zijn oom in het najaar van 1799, toen hij plotseling uit Egypte terug kwam. Yelen stemden voor hem, alleen omdat hij den naam droeg van den grooten keizer, van Vhomme, zooals men dezen veelal noemde; hij noemde zich daarom reeds toen meestal Lodewijk Napoleon (hij heette Louis Napoleon Charles), wat een geweldigen indruk maakte op de massa van het landvolk. Velen deden het omdat hij hun reeds om dien naam alleen een waarborg scheen tegen de socialisten, vele anderen, met name de meeste werklieden, omdat men van hem, den parvenu uit het uit het volk voortgekomen geslacht, juist een tegemoetkoming aan de wenschen der werklieden

Sluiten