Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slagen. Enkele grensregimenten trokken nu openlijk voor hen partij en de Agramer Landdag was op het punt van hetzelfde te doen door zeer revolutionnaire besluiten, terwijl het bedwingen van den Prager opstand tegelijkertijd het Slavische bloed in beweging bracht. Openlijk werd de noodzakelijkheid uitgesproken, dat alle grensregimenten uit Italië zouden worden teruggeroepen, een wensch, die ook in Hongarije algemeen was en waartegen de Hongaarsche regeering zich niet verzette. De toestand werd nu zoo verward en gespannen, dat Jellachicli, hoewel zijn pogingen om zich te lnnspruck te rehabiliteeren vooreerst mislukt schenen, naar Agram terugkeerde. Maar voor hij dat deed, wist hij met werkelijk meesterlijke handigheid zich met den keizer en het hof te verzoenen. Hij richtte als ban een proclamatie tot de grenstroepen in Italië, waarin hij hun beval trouw te blijven aan het keizerlijke vaandel en in geen geval gehoor te geven aan degenen, die hen tot een andere handelwijze zochten over te halen. Daardoor bewees hij met der daad, dat hij zijn plicht als Oostenrijksch officier, die de eenheid van het leger in de eerste plaats handhaven moest, begreep, en dat de keizer op hem rekenen kon. Van dat oogenblik af had hij zijn verbinding met het hof en het leger feitelijk hersteld, hoewel hij nog een tijdlang officieel een rebel heette. De Hongaarsche regeering daarentegen, die juist in die dagen hoe langer hoe meer onder den invloed van liet Hongaarsche radicalisme geraakte en daarom steeds sterker op de volledige afscheiding der Hongaarsche troepen en hun terugroeping aandrong, werd aan het hof en aan het leger hoe langer hoe meer als de eigenlijke rebel, als de vijand des keizers beschouwd.

Het Hongaarsche ministerie en de palatijn, die nog geheel een van ] zin waren, hadden intusschen vruchteloos getracht de opening van 0 den volgens de nieuwe wetten gekozen Rijksdag te Pesth door den keizer zeil te verkrijgen. Zij verwierven echter keizerlijke "rescripten", waarbij niet alleen hun handelingen werden goedgekeurd, maar tevens alle deelen der Hongaarsche monarchie uitdrukkelijk onder het gezag van den palatijn, als 's keizers gevolmachtigden plaatsvervanger, werden gesteld, met inbegrip van Zevenbergen en de Militaire grenzen.

De keizer had dus duidelijk genoeg gesproken en voor de Hongaren tegen Slaven en Roemenen partij getrokken.

Toch waren de Hongaarsche ministers niet gerust. Zij waren ongetwijfeld de eerste mannen van het land. Batthyany zelf, Déak,

Je Rijksdag te Festh. ptreden van Kossuth.

Sluiten