Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het einde der

crisis in Duitschland en Oostenrijk.

(

1 i t

i

i

<

< i

wacht afgetrokken was. Hiertegen hielp geen protest; den volgenden dag werd de burgerwacht ontbonden en daarmede in de Pruisische hoofdstad de toestand van vóór den 18den Maart hersteld. Toen de meerderheid der vergadering nog eenmaal in een ander lokaal haar zittingen trachtte voort te zetten, werd haar aangezegd dat geweld zou worden gebruikt als zij niet terstond uiteen ging. Toen onderwierp zij zich. De meeste ledeu vereenigden zich met de minderheid te Brandenburg op den bepaalden dag. Maar reeds den 51'''" December werd de vergadering ontbonden. Tegelijk werd van 's konings wege een grondwet aigekondigd, in overeenstemming waarmede de beide kamers van den Pruisischen Landdag tegen den 26slen Februari werden bijeengeroepen.

Zoo was het einde der crisis in Pruisen.

Ongetwijfeld had de loop der gebeurtenissen in Oostenrijk daarop grooten invloed gehad. Maar het optreden der Pruisische democratische partij was van dien aard, dat ook zonder dien invloed de üfloop kwalijk anders zou geweest zijn. Alleen zou Frederik Willem dan misschien nog langer geweifeld hebben.

De geheel verschillende loop der gebeurtenissen in Oostenrijk en Pruisen bewees hoe verschillend de toestanden in beide monarchiën waren. In Oostenrijk was de staat zelf door de revolutie omvergeworpen. Flet zelfstandig optreden van generaals, dat eerst later door ie regeering werd erkend, had daar de beslissing gebracht. En die beslissing was alleen mogelijk door geweld. De reactionnaire partij en haar Slavische bondgenooten overwonnen de democraten.

In Pruisen maakte de koning, krachtens zijn koninklijk gezag, ?en einde aan een onhoudbaren toestand; aan ernstigeu feitelijken tegenstand dacht er niemand. En daarmede waren ook de gevolgen n overeenstemming: in Pruisen begon een nieuwe constitutioneele ijd; in Oostenrijk een tijd van reactie, waarin de regeerins? slechts :oolang den schijn aannam van constitutioneel te willen optreden, als laar nog in andere deelen der monarchie weerstand werd geboden.

Ook in het overige Duitschland begon de revolutionnaire beweging if te nemen. De burgerij en de boerenstand begonnen genoeg te crijgeu van de politiek, van de volksvergaderingen, optochten en lemonstraties; de opgewondenheid eu het enthousiasme waren grootendeels erdwenen; van de democratie wilden velen niets meer weten; de ivertuigiug won veld, dat het "Volk" toch eigenlijk niet zelf regeeren :on en dat er toch geregeerd moest worden.

Sluiten