is toegevoegd aan je favorieten.

Geschiedenis van onzen tijd sedert 1848

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

lot nog toe had Napoleon zich eenigszins op den achtergrond gehouden. Hij had steeds Engeland en de conferentie laten voorgaan en had daardoor alle achterdocht weggenomen, alsof hij den oorlog zocht. Xiet hij, maar de keizer van Rusland was thans verstoorder van den Europeeschen vrede! Alsof hij dit duidelijk wilde doen uitkomen, richtte hij in het begin van 1854 persoonlijk een schrijven tot dezen, om hem te bezweren den vrede te bewaren. Hij stelde, mede namens de Engelsche regeering, voor, dat de Russen de Donauvorstendommen en de zeemogendheden de Zwarte zee zouden ontruimen, om dan nieuwe onderhandelingen te openen. Maar alsof het keizer Aicolaas er om te doen was de juistheid van zijns tegenstanders voorgeven te bevestigen, antwoordde hij niet alleen met een beroep op zijn recht, maar met een herinnering aan 1812!

Nu was het genoeg. Geen mensch verwonderde zich toen men vernam dat in een ultimatum, door de regeeringen van Frankrijk en Engeland aan die van Rusland gericht, de 30'te April als termijn werd gesteld, binnen welken de Donau-vorstendommen moesten worden ontruimd, en evenmin dat die sommatie onbeantwoord bleef.

Zoo brak op 1 Mei 1854 de oorlog uit. Maar voor wij dezen tot het onderwerp onzer beschouwingen maken, zal het uoodig zijn de groote veranderingen na te gaan, welke in het tijdvak der revolutie het Britsche rijk had ondergaan, dat thans geroepen was zulk een voornaam aandeel aan den oorlog te nemen.