Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het einde van den oorlog

i

( ]

C

1

2

I l \ Z s

V

c

V d h

zi

ï °]

r< b! li

V(

Terwijl zoo hardnekkig aan het zuideinde van het groote Russische rijk werd gestreden, was in de Oostzee door de vereenigde Fransche en Lngelsche vloten een aanval op Sveaborg, de vesting welke den toegang tot Helsingfors dekte, beproefd, die echter tot een langdurig bombardement beperkt bleef, waarvan de uitslag vrij onbeteekenend was. Zelfs met stoomschepen bleef in den strijd tusschen een vloot en zulke sterke forten als die der Russen, het voordeel nog steeds aan de laatste. Doch ook dat voordeel scheen den Russen niet te zullen blijven. Aan den mond van den Liman, de golf van den Dnjepr, waarin ook de Boeg uitloopt, tegenover de oude vesting Okschakoff, lag de vesting Kinboern, die den toegang dekte tot Nikolajeff, lat, 111 de diepte van de golf gelegen, een nieuwe wapenplaats nevens astopol begon te worden. Daarheen werd, een maand na den val jan Sebastopol, om niet geheel werkeloos te blijven, door de leiders Ier bondgenooten een aanzienlijk gedeelte hunner vloot afgezonden, net een korps Fransche landingstroepen onder generaal Bazaine. Bij le vloot bevonden zich drie Fransche drijvende batterijen, die door itoom werden voortbewogen en met ijzeren platen bekleed waren, een ipscherming, welke ontbrak aan de Engelsche bombardeerschepen. die oowel hier als in de Oostzee werden gebruikt, 't, Waren de eerste lautserscbepen; wegens hun geringe beweeglijkheid voldeden zij weinig, loewel hun onkwetsbaarheid voor het ouderwetsche Russische geschut oldoende bleek. Doch Kinboern was een van de minst sterke en wakst bewapeude Russische vestingen en lag te zeer blootgesteld om den trijd tegen het ontzettend vuur der talrijke schepen vol te houden, ooral toen ook het landingskorps batterijen begon op te werpen. De apitulatie volgde spoedig, waarop ook Okschakoff werd ontruimd. Voor erder doordringen in de golf achtte men het jaargetijde te ver gevorerd, evenals voor een expeditie tegen Kaffa, aan de zuidkust der rim ■ waai' "og altijd de Russische vlag woei. Te land bepaalden ch de ondernemingen tot enkele gevechten in de omstreken van upatona, die bijna altoos in het nadeel der Russen afliepen. Slechts p een punt waren dezen gelukkiger. In den Kaukasus hadden zij ieds in 1854 aanzienlijke voordeelen behaald; in het volgende jaar ieef het geluk liuu ook daar in zoover trouw, dat zij in de oosteike gewesten den Turken een aantal zware nederlagen toebrachten, [aar in het westen dwong hen de zeemacht der bondgenooten alle ■stingen en nederzettingen aan de kust op te geven, wat de Kau-

Sluiten