Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Oorzaken van den Indischen opstand

trouw en zonder eenig doel op winstbejag, aan tinancieele instellingen hadden toevertrouwd. Juist de kleine middelstand was daardoor zeer gevoelig getroffen geworden.

Dergelijke rampen, hoe algemeen ook en van hoeveel gevolgen voor allen die er in betrokken zijn, worden evenwel spoedig vergeten door het publiek. Zij raken slechts voor een oogenblik het maatschappelijk leven, zij treffen meestal afzonderlijke personen. Met deze was dit althans in Engeland nog meer het geval, omdat alle aandacht gevestigd was op een andere geweldige crisis, welke voor een oogenblik het bestaan van het Britsche rijk in Azië ernstig scheen te bedreigen, maar waarin de eigenschappen, waardoor de Engelsche natie zich haar plaats in de wereld veroverd heeft, schitterender uitkwamen dan bijna bij eenige andere gelegenheid.

Eeuwen en eeuwen waren voorbijgegaan sedert Indië een nationale regeering had bezeten. Ja, men zou bijna kunnen beweren dat er eigenlijk nimmer een nationale regeering had bestaan; er was bijna in elk deel van het land steeds een later binnengedrongen overheerschend volk, dat de oude bevolking onder zijn gezag hield, en de groote rijken waren slechts gegrondvest op de verovering van tal van kleinere landen, ten slotte van het geheele land door een enkele vreemde dynastie. Ook de later, na den ondergang der Mongoolsche macht ontstane staten, waren niet nationaal; sommige, zooals die van den Nizam van Haiderabad, aan wien een goed gedeelte van Dekan onderdanig was, of die van Audh, waren gesticht door gouverneurs, die zich onafhankelijk hadden gemaakt. De Mahratten-dynastieën waren zelfs afstammelingen van rooverhoofdlieden. Kenschetsend was het ook, dat althans in Xoord-Tndië, in het eigenlijke Hindostan, zelfs in het Gangesgebied vele Indische vorstenhuizen den Islam beleden, terwijl toch de massa der bevolking hunner staten Hindoe's waren, niet alleen van afstamming, maar ook van godsdienst. Dat bewees wel, dat het vorstenhuis niet te huis behoorde in het land. Maar hoe groot ook het verschil in levensopvatting tussehen Muzelman en Hindoe was, tegenover den blanke maakten beiden gemeene zaak. Dat was de eigenlijke vreemde, de tiran, die land en volk, en het volk naar lichaam en ziel, aan zich wilde onderwerpen. Al bracht zijn gezag ook nog zoo groote verbetering en al was ook elk ander gezag, daarbij vergeleken, de ergste willekeur en verdrukking, de Indiër wilde veelal

Sluiten