Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Uitbreiding van den opstand in de Midden* en Noord-provinciën. Nana-Sahib.

heid bedroog. Want de sepoy's bleken in geen enkel gevecht tegen Europeanen bestand; zij waren te zeer gewoon aan Europeesche aanvoering, om zonder deze iets te kunnen doen, en onder hun leiders was niemand die eenige militaire talenten vertoonde. Alleen bij de verdediging van steden wisten zij van stand houden. Doch Reed durfde met zijn handvol niets wagen en bleef wachten op versterking.

Intusschen had de opstand zich langzamerhand overal de garnizoensplaatsen van de centrale provinciën verspreid. Bijna al de Europeesche officieren en overige Europeanen in Rohilkoend waren vermoord geworden; slechts één regiment spaarde het leven zijner officieren en deed dezen veilig vertrekken. Enkele inlandsche officieren en ambtenaren iii Eugelschen dienst traden in die dagen (einde Mei en begin Juni) op verschillende plaatsen aan het hoofd van den opstand, maar van hun leiding was op den duur weinig te bespeuren. Hoogstens oefenden zij eenig plaatselijk gezag uit. De in opstand gekomen korpsen trokken meest alle naar Delhi, waar zich op den duur talrijke strijdkrachten opeen hoopten.

Lacknau, de hoofdstad van Audh, was de eenige plaats in dat rijk, waar de Engelschen stand hielden; hoewel er zich een gering getal Europeesche troepen bevond en een voortreffelijk officier, sir Henry Lawrence, er kommandeerde, was het echter niet mogelijk de stad te behouden, toen het inlandsche garnizoen in opstand kwam. Lawrence mocht blijde zijn zich met de meeste blanken binnen de residentie, de versterkte gebouwen waarin het bestuur gevestigd was, te kunnen terugtrekken. Hij werd er terstond belegerd. Alle andere militaire posten in Audh werden door de muiters vermeesterd en al de Europeanen, die zij in handen konden krijgen, vermoord. Bijna hetzelfde als te Lacknau, gebeurde te Agra, de hoofdstad van Noord-Indië, waar de gouverneur der Noordwestprovinciën , Colvin , met behulp der weinige Europeesche troepen die hij had, wel het inlaudsche garnizoen ontwapende, maar daarop werd aangevallen door de uit de garnizoensplaatsen in de Mahrattalandeu naar Delhi oprukkende muiters en gedwongen in de citadel terug te trekken. Doch daar liet men hem met vrede Want alle in opstand gekomen regimenten trokken ook daar, voor zoover zij niet in de streken, waar zij gelegerd waren, tehuis hoorden, naar Delhi, in goede orde en zonder eenige uitspattingen te bedrijven; blijkbaar gehoorzaamden zij aan een algemeen wachtwoord.

't\\as duidelijk dat men met een sinds lang ontworpen, wel beraamd plan te doen had. Maar zoodra dat tot zoover gelukt was, scheen alle

Sluiten