Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geldvaten niel gevuld waren. Hier moest een diefstal zijn gepleegd; toch kon hij niemand de schuld geven, want de zegels, die hij zelf op de deur geplaatst had, waren ongeschonden, en het vertrek was gesloten. Hij herhaalde nu meermalen zijn onderzoek en telkens ontdekte hij nieuwe sporen van diefstal. Toen nam hij zijne toevlucht tot list: hij liet stevige strikken maken, die hij zóó 0111 de vaten legde, dat een ieder die deze naderde om ze te bestelen, daarin onvermijdelijk gevangen moest worden.

Den volgenden nacht kwamen de dieven weer. Eén der broeders sloop in de schatkamer, maar voelde zich, terwijl de ander nog buiten was, plotseling door de strikken omspannen. Het was hem onmogelijk zich te bevrijden, en daar hij vreesde, dal zijnen broeder, indien ook hij tot de mei geld gevulde vaten naderde, een gelijk lot treffen zou, bad hij dezen dat hij toch binnen zou komen 0111 hem het hoofd af te slaan. Want vond hem de koning den volgenden morgen, dan was ook de ontdekking en terechtstelling van beiden onvermijdelijk zeker. l)e broeder vervulde de wenschen van den gevangene; daarop vluchtte hij en nam het hoofd mee.

Toen de koning den volgenden morgen in zijne schatkamer kwam, vond hij daar tol zijne onuitsprekelijke verbazing in de stevige strikken een romp zonder hoofd. Voor het overige was het vertrek onbeschadigd, gesloten als altijd. De medeplichtige van den dooden dief was gevlucht zonder een spoor achter te laten. De, koning brandde van begeerte om den sluwen roover te ontdekken. Mei dit doel werd hel lichaam van den vermoorde aan den muur opgehangen; de koning plaatste wachters er bij wien hij bevel gaf, om een ieder, dien zij zagen schreien of weeklagen, te grijpen en tot hem te brengen.

De moeder der dieven was diep bedroefd, toen zij hoorde dat het verminkte lijk van haren zoon aan den muur hing. Zij dreigde den moordenaar, dat zij hem bij den koning aangeven zou, zoo hij haar niet het lijk bracht, opdat zij het kou begraven. Eene nieuwe list moest den dief redden. Hij tuigde eenige ezels op. belaadde ben met zakken vol wijn, dreef hen voor zich uit en trok zóó voorbij de wacht. Hier opende hij enkele zakken, en toen de wijn er uil stroomde, liep hij in vertwijfeling van den éénen ezel naar den anderen, alsof bij niet wist, waarheen hij zich het eerst keeren of wenden moest. De wachters lachten om den onnoozelen ezeldrijver; zij liepen op de ezels toe, vingen den wijn op, en dronken met volle teugen, terwijl zij den drijver tegelijk over zijn verlies trachtten te troosten en hem uitnoodigden om mee te drinken. Eindelijk hield deze zich, alsof hij wat kalmer werd; hij onderhield zich met de wachters, beantwoordde hunne scherts en legde zich naast hen neder. Daarop opende hij nog een nieuwen zak, welks inhoud de wachters spoedig geheel beschonken maakte. Nu nam hij. toen het intusschen diep in den nacht was geworden, het lijk zijns broeders weg, schoor, als teeken van beschimping, nog al den wachters de bakkebaarden af, legde het lijk op een zijner ezels en vervoerde het zóó naar zijn huis.

Zulk eene stoutmoedigheid. met sluwheid vereenigd, maakte koning Rhampsinitus nog nieuwsgieriger om den dief te leeren kennen. Hij gaf aan zijne dochter een zeer vreemd bevel: zij moest in een bordeel gaan zitten en zich aan een ieder zonder onderscheid prijs geven, die haar den slimsteu en den schandelijksten streek van zijn leven vertelde. Dan zou — naar des konings meening — de dief wel komen en zijne geschiedenis verbalen: hem moest de prinses vastgrijpen en niet laten ontsnappen. Des konings dochter deed, gelijk haar vader geboden had. Zoodra de dief hoorde wrat zij voor had, begreep hij dal het op hem gemunt was, en besloot den koning in geslepenheid de loef af te steken. Van liet nog versche lijk zijns broeders sneed hij den arm bij den schouder af. en nam dien onder zijn mantel mede. Zoo ging hij naar de dochter des konings en vertelde haar, op bare vragen, dat zijn schandelijkste streek hierin bestond, dat hij zijnen broeder in de schatkamer des konings het hoofd had afgesneden, zijn slimste, dat hij het lichaam

Sluiten