Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haal — was er geen koning in Israël en ieder ileed wat goed was in zijne oogen.

Het gebrek aan eendracht en samenwerking, waarvan wij boven spraken, vloeide uit een ander, niet minder betreurenswaardig verschijnsel voort. Was de gemeenschappelijke godsvereering eigenlijk de eenige band, die de verschillende stammen te /amen moest houden, die band werd in verloop van tijd al losser en losser. De godsdienstige volksfeesten werden zeer slecht bezocht; de heilige verbondskist te Silo hield spoedig op het middelpunt van den Jahvehdienst te zijn; bijna overal werden afzonderlijke altaren opgericht. Ongetwijfeld droeg hiertoe veel bij dat Aaron's nakomelingen, die te Silo hel priesterambt bekleedden, een groot deel van hunne achting bij hel volk verloren; zij waren boven alles bedacht op stoffelijk gewin en misbruikten bun heilig ambt om de vrouwen hunner geloofsgenooten te verleiden en zich allerlei uitspattingen te veroorlooven. De aanraking met de belijders van de overige Semietische godsdiensten, die rondom en voor een deel ook te midden der Israëlieten woonden, kon evenmin zonder uilwerking blijven. De wellustige dienst van Daal en Aschera vond onder Israël een zeer groot aantal belijders; te Sichem. de hoofdstad des lands, werd zelfs een tempel voor Daal opgericht. Al bestond de Jahveh-dienst te dien lijde ook, eerst laler, door het optreden van mannen als Samuël en de profeten, begon hij een krachtigen invloed op het staatkundig, maatschappelijk en zedelijk leven des volks uit te oefenen.

De innerlijke kracht, die het volk in staat gesteld had om het beloofde land te veroveren, moest door al deze omstandigheden meer en rneer verslappen. Slechts nu en dan hernam zij voor een poos hare heerschappij, wanneer een invloedrijk man zich door middel van groote daden vertrouwen wist te verwerven. en de kunst verstond om de groole menigte uit hare doffe sluimering wakker te schudden.

Het boek der Richters deelt ons de daden van zulke mannen mede, maar het omhult de geschiedkundige kern in zulke mate met eene dichterlijke inkleeding, dat het ons onmogelijk is deze beide bestanddeelen nauwkeurig te scheiden. Wij zijn derhalve genoodzaakt om de geheele overlevering der Israëlieten op dit punt voetstoots weer te geven. Rij het beoordeelen van die verhalen moeten wij ons altijd herinneren, dat zij te boek gesteld zijn door mannen, die bij hun schrijven bestuurd werden door het denkbeeld dat elke ramp, die óf het geheele volk, óf bijzondere personen overkwam, een gevolg van Jahveh's toorn over het verval van den waren godsdienst en alle voorspoed desgelijks eene belooning voor de herstelling van dien godsdienst was. Volgens de zienswijze dier schrijvers waren dan ook bloedige vervolgingen van aanhangers van het veelgodendom, ja daden van ontrouw, jegens hen gepleegd, niet slechts verschoonbaar maar inderdaad verdienstelijk te achten.

De kinderen Israëls — zóó verhaalt ons het boek der Richteren — verlieten den Heer, om Baal en Astarte te dienen. Hierom ontstak des Heeren toorn tegen Israël. »ij gaf hen in de hand hunner vijanden, zoodat zij deze niet meer konden wederstaan. Door Eglon, den koning der Moabieten, geslagen, moesten zij het aanzien dat de vijand tot Jericho toe in het land doordrong. Achttien jaren lang lieerschte hij. Toen riep het volk tot den Heer, en llij ontfermde zich over hen. In Ehud, den zoon van Gera, verwekte Hij hun een redder. De Israëlieten zonden op zekeren tijd geschenken aan den Moabietischen vorst en onder de mannen, met het overbrengen daarvan belast, bevond zich Ehud. Deze had een tweesnijdend zwaard van een el lengte onder zijn kleed aangegord en verzocht, nadat men het geschenk overhandigd had, om een geheim onderhoud met den koning. Dit werd hem gereedelijk toegestaan. Eglon, die in zijne zomerzaal zat, stond hij Ehud's naderen op. Nu trok deze, die linkscli was, met de linkerhand het zwaard en stiet het den koning zóó diep in het onderlijf, dat zelfs het gevest door het vet werd omsloten, want de koning was een zeer vet man. In alle stilte verliet Ehud de

Sluiten