Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een dichten sluier gehuld, dat wij niet in staat zijn om te beoordeelen, in hoeverre aan dit verhaal werkelijk eeuige geschiedenis ten grond ligt. \ olgens het gevoelen van sommige hedendaagsche geschiedvorschers is dit niet het geval, maar bevatten de verhalen aangaande Simson niets dan eene oude zonnemythe, in een eigenaardig Israëlietisch gewaad gehuld. Eén ding staal vast: zelfs wanneer Simson, gedurende zijne twintigjarige loopbaan als richter nu en dan aan de veroveringstochten der Philistijnen paal en perk heeft gesteld. dan was hij toch niet in staat om hunne macht voor goed te fnuiken.

Sterke vijandelijke legerbenden drongen telkens in noordelijke richting voorwaarts, zonder tegenstand te ontmoeten. Eerst bij den berg Thabor vereenigde zich een Israëlietisch leger, hetwelk echter met een verlies van 4000 dooden geslagen werd. De oudsten in Israël peinsden vergeefs op middelen om den gezonken moed des volks op te beuren. Eindelijk grepen zij een laatste redmiddel aan. Zij lieten de verbondskist, de woonplaats van Jahveh, van Silo komen, om die bij een volgenden veldslag voor het leger uit te doen dragen; zoo wilden zij bun god dwingen om hun de overwinning te schenken. De hoogpriester Eli gaf zijne toestemming; zijne beide zonen Hofni en Pinehas begeleidden de ark.

Bij de aankomst van liet heilig voorwerp ging er een luide juichtoon uit het leger der Israëlieten op. Men vatte nieuwen moed en koesterde de schoonste hoop voor de toekomst. Maar vergeefs. Hij liet volgende treilen werden de Israëlieten op nieuw geslagen, 30.000 man sneuvelden, liet overschot des legers verstrooide zich. De verbondskist viel in de handen der vijanden; de zonen van den hoogepriester Eli sneuvelden bij bare verdediging.

Eli zat te Silo in de poort, brandend van begeerte om den uitslag van den strijd te vernemen. Daar kwam een bode uit het leger, een vluchteling van den slam Benjamin; hij had zijne kleederen gescheurd en stof op zijn hoofd gestrooid. De oude priester was bijna 98 jaar oud. en zijne oogen waren verduisterd. Hij boorde bet klaaggeschrei des volks, en toen luj vroeg, wat er gebeurd was, antwoordde hem de vluchteling: «Israël is gevloden voor de Philistijnen; er is een groote slag geleverd; uw beide zonen zijn dood en de verbondskist des Heeren is door den vijand genomen.'

Het eerste bericht, boe treurig ook, had Eli kunnen dragen. Maar toen bij vernam, dat de verbondskist verloren was, viel bij van schrik ruggelings van zijn stoel, en »brak zijn hals en stierf.'

TWAALFDE HOOFDSTUK.

Bijzonder karakter en doel der Israëlietisehe geschiedschrijvers. Samuël. De Profetenscholen. Israël in den grootsten nood. Saul; zijne eerste overwinningen. Saul als koning. Oneenigheid tusschen Saul en Samuël. David. De reus Goliath, llavid en Saul. David s vlucht voor Saul; zijn zwervend leven; zijn verblijf bij de Philistijnen. Nederlaag en dood van Saul.

Deze verloren slag deed het Israëlietisehe rijk op zijne grondvesten schudden. Van alle zijden werd het door buitenlandsche vijanden bedreigd; de moed des volks was uitgebluscht; de afzonderlijke stammen waren meer dan ooit oneenig en radeloos. Ook in dezen hangen nood stond een redder voor het Israëlie-

Sluiten