Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

jaren oud was, bracht zijne moeder hein naar liet rotsblok, dat hij zonder eenige moeite optilde; nu gaf zij hem de zolen en het zwaard en noemde hem den naam zijns vaders.

De jongeling ging nu te voet naar Attica op weg.

Stoutmoedig bood hij het hoofd aan de gevaren, die hem op zijne reis wachtten, en reeds op dezen zijn eersten tocht betoonde hij zich een dapper held. daar bij Griekenland van gevaarlijke boosdoeners bevrijdde.

Een zoon van Hephaestus, Periphetes, die met eene ijzeren knots de reizigers versloeg, greep hij aan en doodde hem; als zegeteeken nam hij de knots mede. Op den Isthmus, de landengte van Corinthe, ontmoettte hij een anderen reus, die Sinis heette, maar door het volk de pijnbuiger genaamd werd, omdat bij met reuzenkracht twee hooge naast elkander staande pijnboomen zóó dicht naar elkaar toe buigen kon, dat hunne toppen elkander aanraakten. Uit een hol te voorschijn springend, dwong hij de reizigers, die zich in zijne nabijheid waagden, om hem dat kunststuk na te doen. Hen, die hiertoe niet in staat waren, hing bij aan een der pijnboomen op. Volgens een ander verhaal boog hij de hoornen tot op den grond, bond de reizigers aan de beide toppen vast en liet ben zoo uit één rukken, terwijl de boomen met geweld hun vroegeren stand innamen. Theseus was niet bang voor den reus. Even als deze boog hij, op diens uitdaging, de pijnboomen tot elkaar, zoodat hunne toppen elkander kruisten; vervolgens greep bij den woestaard aan en hing hem op tegenover het lijk van een ongelukkige, dien hij eerst voor korten tijd vermoord had.

Een wild zwijn, dat het land verwoestte, viel daarna door zijne hand. Hierop volgde een reus, met name Sciron, die aan de helling van eene rots woonde, welke zich op den weg tusschen Corinthe en Megara bevond; diep aan den voel der rots bruiste de zee. Op die helling wachtte Sciron de reizigers op: hij dwong hen om voor hem neder te knielen en zijne voeten te wasschen; vervolgens stiet hij hen van de rots in zee, waar eene groote zeeschildpad hunne verpletterde ledematen verslond. Theseus bevocht den reus en ging met hem op dezelfde wijze te werk als hij tot heden met de reizigers gedaan had.

Even als Sciron zoo viel ook Cercyon door zijne hand; deze dwong allen, die langs den weg gingen en hem ontmoetten, om met hem te worstelen en vermoordde hen op die wijze.

Een nog afgrijselijker wreedaard was Damestes, die niet ver van de grenzen van Eleusis woonde. Hij bad den bijnaam Procustes, de uitrekker, ont-i vangen. Onder den schijn van gastvriendschap nooülgde hij de reizigers inv zijne woning, waar hij hen op de gulste wijze onthaalde. Als zij eindelijk vermoeid waren, leidde hij hen in eene kamer waar twee legersteden stonden, een groote en een kleine. Waren zijne gasten klein van gestalte, dan legde hij hen in liet groote bed, bevestigde hunne voeten aan het ondereind, greep hen bij het hoofd en rekte ben zoo lang uit, tot hun schedel het hoofdeneinde aanraakte. Onder deze foltering verloren de ongelukkigen hun leven. Zijne lange gasten daarentegen wierp hij in het kleine bed en hieuw hun de voeten, met een gedeelte der beenen zoo ver af, dat zij daarin pasten. Thesfiys was voor bet monster gewaarschuwd, maar moedig besloot hij den strijd met hem te wagen. Vrijwillig nam hij bij den reus zijn intrek en nadat hij gegeten en gedronken had, liet bij zich in de noodlottige kamer brengen; hier echter greep hij Procustes aan, wierp hem op het kleine bed, hieuw den wreedaard met zijn eigen bijl de voeten af en doodde hem ten laatste.

Zoo had Theseus dan al de boosdoeners overwonnen, welke tot dien tijd den weg naar Athene voor de reizigers onveilig hadden gemaakt. Thans was bij in de nabijheid van zijns vaders stad gekomen en werd hij, nadat hij zich bij de rivier de Cephisus bad laten reinigen van het door hem vergoten bloed, de stad binnen geleid.

Sluiten