Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Tweegevecht en dood der beide broeders. Nederlaag der Argiven. 283

schaamden zich, dat hun veldtocht niel de minste uitkomst had opgeleverd. Hierom vernieuwden zij den strijd; lot hun verderf! Toen de Thebanen uit de stad te voorschijn stormden, leden de Argiven eene gevoelige nederlaag; hun leger werd in eene ordelooze vlucht ontbonden. Al de helden vielen, slechts Adrastus ontkwam op zijn gevleugeld strijdros. De voorspelling van Amphiaraüs werd letterlijk vervuld.

- Creon, de broeder van Iocaste, nam na den dood der beide broeders de teugels van liet bewind over Thebe in handen. Zijne verbittering op de overwonnen vijanden ging zoo ver, dat hij hunne lijken niet met de gewone eerbewijzen verbranden liet, gelijk dat de gewoonte was onder de Grieken, maar beval, dat ze ter prooi der wilde dieren zouden blijven liggen. Ook het lijk van Polynices moest in dat lot deelen.

Met den dood werd een ieder bedreigd, die liet waagde, in strijd met dil verbod, een der ontzielde lichamen te verbranden of ter aarde te bestellen.

Antigone bekommerde zich niet om den toorn van haar ooin; in vereniging met de weduwe van Polynices begaf zij zich in een helderen nacht naar liet slagveld, en legde bet lijk van den echtgenoot en broeder op denzelfden brandstapel, die hel gebeenle van Eteocles verteren zou. Maar nadat de brandstapel was aangestoken, scheidden de opstijgende vlammen zich van één; de onverzoenlijke haat, die de broeders in hun leven van elkaar verwijderd had, overleefde hun dood; zelfs hunne asch zou niet vermengd worden.

De heerlijke schepping van Sophocles, zijn treurspel Anligone, weet van dit verbranden van Polynices niets. Volgens dezen dichter bedekle Antigone, in weerwil van Creons verbod, het lijk van haar broeder des nachts met aarde. Hare daad werd ontdekt en, ofschoon haar verloofde. Haemon de zoon van Creon, zijn vader dringend smeekte om baar leven te sparen, veroordeelde daze Antigone toch om levend begraven Ie worden. In het voor haar gereed gemaakte graf doodde zij zich met eigen hand, ten einde een langzamen hongerdood Ie onigaan. Haemon wierp zich uit wanhoop in zijn eigen zwaard; ook Eurydice, de vrouw van Creon, maakte een einde aan haar leven terwijl zij haar wreeden echtgenoot verwenschte.

In weerwil van zooveel rampen bleef Creon toch onvermurwbaar; het verzoek, door Adrastus, bij monde van zijne gezanlen tol hem gebracht, om de lijken der gesneuvelden ter aarde te laten bestellen, werd door hem algeslagen. Eerst loen Theseus met een leger naar Thebe trok en hier over Creon zegepraalde, viel aan de verslagenen de eer «Ier verbranding te beurt.

Ook met dezen oorlog was de maat der jammeren, die de Thebanen treflen zouden, nog niet volgemeten. De zonen der zeven helden brandden van begeerte om de vroegere nederlaag hunner vaders te wreken. Nadat Creon gestorven en door Laodamas, den zoon van Eteocles, opgevolgd was, rukten zij andermaal legen Thebe op en voerden tien jaren lang een oorlog, die de oorlog der Epigonen genoemd is. Hij eindigde in het jaar 1200 v. C. met de verdrijving van Laodamas door Thersander, den zoon van Polynices, die het bewind over Thebe aanvaardde.

Sluiten