Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

288 Menelaüs roept de Grieksche helden ten strijde. Odysseus. Achilles.

van Salamis; Philoctetes, die eens aan Heracles den laatsten dienst bewezen en tot belooning hiervoor diens vergiftigde pijlen geërfd had; Thersites. een Aetolisch vorst, die zijne bekendheid dankte niet aan zijne dapperheid of aan andere deugden, maar aan zijne leelijkheid, zijne twistzucht en zijn babbelachtigen aard, zoodat het later eene spreekwijze bij de Grieken werd, vaneen onaangenaam mensch Ie zeggen, dat hij twistziek, babbelachtig en onuitstaanbaar was als 1 hersites.

Terwijl de bovengenoemde vorsten en daarenboven vele anderen bereidwillig aan de oproeping van Menelaüs gehoor gaven, bleven nog twee vorsten aarzelen en juist die twee, wier deelname aan den veldtocht boven alles wenschelijk scheen, Odysseus (Ulysses) en Achilles.

Odysseus. de vorst van het eiland Ithaca, was wijd beroemd zoowel om zijne dapperheid als in het bijzonder om zijne scherpzinnigheid, om de sluwe list, waarmee hij hij elke gelegenheid den eenig passenden raad wist te geven. Hierom scheen hij de meest gewenschte deelgenoot bij deze onderneming Maar hij toonde weinig lust om zich daarbij aan te sluiten. Aan de zijde van zijne schoone, jonge en innig geliefde vrouw Penelope, die hem eerst korl geleden een zoon geschonken had, gevoelde hij zich op zijn Ithaca zóó «elukkig, dal hij niet mede wilde werken tot eene onderneming, die hem voor vele jaren van vrouw en kind scheiden zou. Toen Nestor en Menelaüs tot hem kwamen, om hem tot den strijd op te roepen, stelde hij zich als waanzinnig aan, en er was groote overredingskracht toe noodig, om hem eindelijk voor hun plan te winnen.

Adiilks• de meest beroemde der Grieksche helden, was de zoon van Peleus en de godin Thetis. Zijne moeder *) had door de uitspraak van een orakel vernomen, dat haar zoon öf een lang en roemloos leven óf eene korte krijgsmansloopbaan, die hem onsterfelijken roem verwerven zou, te wachten stond. De moederliefde bewoog haar om voor hem het lange gelukkige leven te kiezen. Ten einde hem van het oorlogsveld verwijderd te houden, bracht zij hem naar koning Lycomedes op het eiland Scyros; als meisje verkleed, moest de knaap onder den naam van Pyrrha te midden van Lycomedes' dochters en hare speelgenooten leven. Hij wist zich ook voor korten tijd in de leefwijze dier meisjes geheel thuis te gevoelen; zelfs knoopte hij met de dochter van zijn koninklijken gastvriend eene zeer nauwe betrekking aan.

Diomedes en Odysseus vonden den jongeling te midden van de meisjes; zij brachten hem allerlei geschenken, waaronder zij wapens en stukken van eene wapenrusting gemengd hadden. Nauwelijks aanschouwde de jongeling de oorlogswapenen, of de lust voor het krijgsmansleven ontwaakte in zijn hart; nauwelijks hoorde hij het geschal der trompetten, of uit alle geschenken koos hij de wapens voor zich en verried daardoor zijne sekse. Vol blijdschap gaf hij aan de oproeping tot den strijd gehoor. Aan het hoofd zijner dappere Myrmidoniërs, door zijn bloedverwant en trouwen vriend Patroclus vergezeld, trok hij met de overige vorsten mede en werd hij de meest geduchte der Grieksche helden. Als zoon eener godin was hij met meer dan menschelijke kracht begaafd en in den strijd bijna onoverwinnelijk; want zijnejnoeder Thfili< had kern, om hem onkwetsbaar te maken, terstond na zijne geboorte in den onueraardschen Styx gedompeld. Zoo ver als zijn lichaam door de wateren van den ptvx bevochtigd 'was, kon geen menscnelijk wapen hem kwetsen; zijn—gElieele lichaam. met uitzondering van den biel. waaraan zijne moeder li£H) had vastgehouden, was derhalve gehard tegen speer, zwaard en pijl.

De bocht van Aulis in Boeötië was als vereenigingspunt voor de deelnemers aan den veldtocht aangewezen; meer dan duizend schepen, met 100,000 strijders bemand, kwamen daar bijeen.

*) De Ilias weet van (leze ver verbreide legende niets.

Sluiten