Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Solon herovert Salamis. Hij verzet zich tegen den adel. 405

eind zijns levens vervullen bleef. Men verhaalt, dat hij nog stervend deel genomen heelt aan het onderhoud zijner vrienden, ten einde zijne kennis te vermeerderen. Als jongeling verliet hij zijn vaderland, om de wereld te leeren kennen; op zijn eigen schip bezocht hij een aantal vreemde havens, waar hij zich met den handel onledig hield. Als koopman had hij toch de beoefening der adellijke kunsten niet vergeten; hij was een geducht krijgsman en een begaafd dichter.

Door het bezoeken van vreemde landen was de blik van Solon gescherpt; helder zag bij den ongelukkigen toestand van zijn vaderland in, en bij deelde daarbij niet in den overmoed van zijne stamgenooten. Reeds zijn vader had menigmaal zijne afkeuring uitgesproken over de wetten, die de betrekking tusschen de schuldenaars en de schuldeischers regelden, en zijn vermogen voor een deel aan de ondersteuning van ongelukkigen ten offer gebracht. Solon volgde dit voorbeeld. Hij leende hun, die ten gevolge van de Drakonische wetten in het nauw zaten, aanzienlijke sommen, meer dan f 18,000, volgens anderen nog meer. maar bij kon zelfs door zulk een offer slechts enkelen ter hulp komen.

Verontwaardigd over den hoogmoed, de onverzadelijke hebzucht en de lafhartigheid van den adel, waardoor Salamis verloren was gegaan, besloot Solon. aan bet volk zijne krachten te wijden. Reeds bad bij zijn veertigste jaar achter den rug, toen bij voor het eerst zelfstandig optrad, om een krachtigen invloed op de lotgevallen van zijn vaderland uit te oefenen. Boven alles was bet in zijn oog dringend noodzakelijk, Salamis te heroveren. Maar de doodstraf wachtte een ieder, die het waagde, zelfs een voorstel tot het beproeven van die onderneming te doen. Toch deed Solon het. Ten einde echter de daarop gestelde straf te ontgaan, bediende bij zich van een zonderling hulpmiddel. Hij stelde zich als waanzinnig aan en liet door zijne vrienden het gerucht in Athene verbreiden, dat hij zijn verstand verloren had; hierop verscheen bij op zekeren dag, in het jaar 598 v. C., op de markt en sprong op den steen, waarop de herauten plachten te staan, als zij iets aan het volk hadden aan te kondigen. Eene groote volksmenigte verzamelde zich rondom hem. Solon had een gedicht gemaakt, waarin hij de Atheners tot de verovering van Salamis opriep. Dit gedicht droeg hij op bezielden loon aan het volk voor; bij wees er op, welk een schande het was, het eiland in de handen des vijands te laten; liever wilde bij zijn vaderland met het kleinste eiland verruilen, dan blijven, indien de Atheners zulk een smaad niet uitwischten. De bezielde woorden des dichters vonden weerklank in het hart des volks, en toen bij aan hel slot hun toeriep: »0p, naar Salamis, laat ons om hetschoone eiland strijden; het juk der schande werpen wij toornig af!" — toen juichte het volk hem vol geestdrift toe. Vijfhonderd mannen boden zich aan, om onder zijne aanvoering het eiland aan te tasten.

De openbare meening bad zich zóó krachtig uitgesproken, dat de archonten niets tegen zulk eene onderneming konden inbrengen. Solon scheepte zich met zijne tochtgenooten op schippersvaartuigen in. landde op de kust van Salamis en had na een korten, heldhaftigen strijd bet eiland heroverd.

Deze heldendaad had Solons naam te Athene beroemd gemaakt; thans kon hij met maatregelen van grooter omvang en beteekenis te voorschijn treden, thans kon bij bet wagen den overmoedigen adel in zijne machtigste geslachten aan te tasten. Aanstekelijke ziekten, welke juist toen beerschten en die als eene straf der goden beschouwd werden, begunstigden zijne pogingen: hijeischte, dat de gewetenlooze moordenaars van Cylons aanhangers gestraft zouden worden.

In den beginne bood de adel tegenstand; hij betoonde zich dan alleen moedig, wanneer bet er op aankwam zijn gezag tegenover het volk te handhaven, want door zijne nalatigheid ging zelfs Salamis voor de tweede maal verloren. De verbittering des volks werd hierdoor in de hoogste mate opgewekt, het kwam tot oproerige bewegingen; eene omwenteling stond voor de deur; eindelijk gaf de adel toe; zij, die aan den moord van Cylons aanhangers hadden deel genomen, stelden zich vrijwillig voor het gerecht. Driehonderd

Sluiten