Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Alexander besluit, door Zuid-Azië terug te trekken.

735

dat van al de oude soldaten, die met hem Macedonië verlaten hadden, slechts enkelen over waren — de meesten hunner waren gesnenveld of in de pas gestichte steden achtergebleven; — dat die weinigen echter sterk verlangden om naar hun vaderland, naar hunne vrouwen en kinderen terug te keeren, om daar, gelukkig door de herinnering van hun roemrijk leven, hunne overige dagen in vrede te slijten. Hij smeekte Alexander het leger naar Macedonië terug te voeren. — ook hij moest immers naar het vaderland verlangen! — en bekroop hem dan later de lust naar nieuwe heldendaden, dan kon hij een nieuw leger uitrusten en dan zouden de goden hem nieuwe zegepralen schenken.

Toen Alexander in den kring zijner veldheeren rondzag, bemerkte hij, dat meer dan één hunner de tranen in de oogen stonden, dat allen de woorden van Coenus goedkeurden. Misnoegd hief hij de vergadering op; den volgenden dag riep hij haar echter opnieuw bijeen en gaf hij zijnen veldheeren op korten, scherpen toon te kennen, dat hij besloten had verder te trekken met die dapperen, die hem vergezellen en in zijn roem deelen wilden; hij zou — zoo verklaarde l'ij — geen Macedoniër dwingen om hem te volgen; wie naar zijn vaderland terug wilde keeren, mocht het doen, maar hij mocht dan ook berichten, dat hij midden in des vijands land zijn koning verlaten had.

Met deze woorden liet Alexander de veldheeren vertrekken. .Hij keerde naar zijne tent terug en sloot zich daar drie dagen op, zonder zich aan het leger te vertoonen. Ilij hoopte, dat het verlangen naar hem in de stemming der krijgslieden eene verandering teweeg zou brengen, dat veldheeren en soldaten hem eenparig hun besluit zouden meedeelen om hem te volgen. Maar hij bedroog zich; de drie dagen verliepen en er kwam geene boodschap, het leger verlangde even vurig als vroeger naar het vaderland.

Alexander begreep tot zijne bittere teleurstelling dat hij van het voortzetten van zijn veroveringstocht afzien moest. Niet aan den wil van het leger, alleen aan dien der goden wilde hij zijne begeerte ten olfer brengen; hij beval dus, dat op den vierden dag aan den oever der rivier offeranden gebracht zouden worden. De uitkomst dier plechtigheden zou beslissen, of men den Hyphasis al dan niet overtrekken zou.

De offerteekenen waren niet gunstig, de goden wilden alzoo het voortzetten van den oorlog niet. Alexander riep het leger tot eene vergadering bijeen en verklaarde, dat hij den wil der godheid zou gehoorzamen. Met luide juichtonen beantwoordden de soldaten onder het storten van vreugdetranen dit bericht; thans verdrongen zij elkaar rondom de koninklijke tent en verhieven zij den lof van hun aanvoerder, die hen aan hun vaderland teruggeven wou.

Alexander vierde het eindigen van den veldtocht door ridderlijke spelen. De oostelijke grens van zijn veroveringstocht duidde hij aan door twaalf reusachtige gebouwen, die altaren werden genaamd, dewijl op hun top rijke dankoffers aan de goden gebracht werden. Vervolgens gaf de koning omstreeks het einde van Augustus 326 het bevel tot den terugtocht, welks doel in de eerste plaats de nieuwe gebouwde steden aan den Hydaspes waren.

Slechts met tegenzin had Alexander den dringenden wensch van zijn leger ingewilligd, maar op hetzelfde oogenblik, waarin hij dit deed, waren reeds nieuwe veroveringsplannen in zijn heldengeest ontkiemd. De terugtocht zelf zou een voorwaartsdringen zijn. Kon hij de Macedonische wapenen niet verder naar het oosten overbrengen, hij zou het zuiden aan zijne macht onderwerpen. Met dit doel sloeg hij niet denzelfden weg naar Perzië in, waarlangs hij in Indië doorgedrongen was; hij besloot, den Hydaspes en daarna den Indus benedenwaarts tot aan de zee te volgen en zich dan een nieuwen weg langs de zuidkust van Azië te banen. Te Nicaea en Bucephala gunde Alexander zijn leger een tijd van rust. Gedurende dien tijd werden bijna 2000 schepen gebouwd, die een deel van het leger langs den Hydaspes naar den Indus en vervolgens naar de zee zouden voeren. Voor de bemanning

Sluiten