Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

752 Lijkfeesten ter eere van Hephaestion.

tot hem; van Sicilië en Sardinië, uit Groot-Griekenland, Illyrië en Thracië, ja zelfs van de woeste Scytische stammen, die ten noorden van den Donau woonden, kwamen boder. tot den koning, om hem geluk te wenschen met zijne in Indië behaalde zegepralen.

Onder die gezanten bevonden zich ook afgevaardigden der Grieksche staten, die hem kwamen smeeken, dat hij niet te streng zou aandringen opzijneisch om alle ballingen terug te roepen. Met kruipende vleierij naderden zij den gebieder. Zij droegen kransen op hel hoofd en reikten hem gouden kransen toe, gelijk het gebruik was bij de aanbidding, van een god.

Al deze bewijzen van de diepste onderdanigheid waren echter slechts voor een korten tijd in staat om Alexanders droefgeestigheid te verdrijven. Hoe dichter hij Babvlon naderde, des te somberder werd de blik, door hem in de toekomst geworpen. Dikwijls sprak hij er van, dat hij op een niet ver verwijderd tijdstip zijn vriend in den dood volgen zou; meer dan ééne raadselachtige voorspelling van Chaldeeuwsche priesters vervulde hein met bezorgdheid. Men had hem voorspeld dat het voor hem gevaarlijk zou zijn Babyion binnen te trekken; hierom was hij — naar men verhaalt — aanvankelijk van plan geweest de stad volstrekt niet binnen te treden, doch Anaxarchus had hem door zijne spotternijen bewogen om dit besluit te laten varen.

Bij zijne aankomst te Babyion vond hij daar zijn vlootvoogd Nearchus, die met de vloot den Euphraat opgevaren was. Deze ontving van Alexander het bevel om alles voor den veldtocht tegen Arabië in gereedheid te brengen; de vloot zou het schiereiland omzeilen. Terwijl te Babyion alle toebereidselen voor den veldtocht gemaakt werden, voer de koning zelf den Euphraat af, om de gesteldheid van den stroom te leeren kennen. Op dezen tocht ontwierp hij het plan om nieuwe sluizen te bouwen en eene nieuwe stad aan te leggen. Na eene moeilijke vaart keerde hij naar Babyion terug en hier was het van nu af zijne voornaamste zorg, de plechtigheden te regelen, waarmede de verbranding van Hephaestions lijk gepaard zou gaan.

Een gedeelte van Babylons muur was afgebroken; in vijf verdiepingen verhief zich de prachtig gebouwde brandstapel tot eene hoogte van 200 voet. Alexander had eene som van 10,000 talenten bestemd om den brandstapel op het prachtigst te versieren. Door de vrienden van Hephaestion, de gezanten en de aanzienlijken des rijks waren insgelijks met dit doel 2000 talenten bijeengebracht. De beeldhouwwerken en schilderijen der meest beroemde Grieksche kunstenaars versierden het gebouw, dat van goud en purper schitterde.

Onder luisterrijke lijkoffers, onder rouwoptochten, waaraan het geheele leger deelnam, en onder het weergalmen van klaagzangen werd de brandstapel aan de vlammen prijs gegeven. Dagen achtereen duurden de schitterende offerfeesten, bij welke 10,000 offerstieren ter eere van Hephaestion geslacht werden, zoodat het geheele leger met hun vleesch gespijzigd kon worden.

Bij de overdadige feestmalen, die op de offers volgden, nam Alexander altijd de eerste plaats in. Hij gaf thans geheel toe aan zijn hartstocht voor woeste drinkgelagen; tot diep in den nacht bleef hij met zijne vrienden bij den beker zitten. Na een van deze maaltijden, waarbij hij reeds onmatig gedronken had, ontving hij nog eene uitnoodiging van den Thessaliër Medius, die bij hem in blakende gunst stond, om deel te nemen aan een vroohjk feest, waarbij alleen des konings meest vertrouwde vrienden tegenwoordig zouden zijn. Hij nam de uitnoodiging aan. Den geheelen nacht sprak hij met zijne vrienden den beker aan, hij gaf zich met hen geheel aan grof, bedwelmend zingenot over.

Nauwelijks had de koning den volgenden dag zijn roes uitgeslapen» of 'rij begaf zich andermaal tot Medius en bracht ook den volgenden nacht met zijne vrienden op dezelfde wijze door. Diodorus verhaalt ons, dat hij indezen nacht den inhoud van eene groote drinkschaal, die de beker van Heraclesgenoemd werd, in ééne teug heefl geledigd. Onmiddellijk hierop werd 'rij door

Sluiten