Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heerschen. Garibaldi zelf daarentegen rekende het als een hulp van broeders en was er dankbaar voor. Hij noodigde zelf den koning

uit om naar Napels te komen.

Intusschen had Palavicino den 5'1™ October de prodictatuur aan- Nederlaag der vaard. Hij trad terstond voor de spoedige vereeniging van Noorden Zuid-Italië op. Cavour had het Noord-ltaliaansche parlement den oden October een wetsontwerp voorgesteld betreffende de opneming der Midden- en Zuid-ltaliaansche landen, welke zich door een volksstemming voor de vereeniging met Noord-ltalië verklaarden. Palavicino wilde dan ook, even als vroeger Depretis op Sicilië, de volksstemming bespoedigen. Hij nam daartoe allerlei maatregelen en herstelde de eendracht in het bestuur door het secretariaat der dictatuur op te heffen en ook de gouverneurs der provinciën te beperken in hun bevoegdheid. Het ministerie behandelde nu alle besluiten. Zoo hoopte de energieke grijsaard de begane fouten goed te maken en alle partijen te verzoenen.

De koning wenschte eerst na de volksstemming het land te betreden. Hij had te Bologna persoonlijk het bevel over Fanti s leger op zich eenomen en naderde de Napolitaansche grenzen. Alles scheen zich te zullen schikken, toen op eens Mazzini Garibaldi voorhield, dat Farini en Fanti, die in 1859 de bevrijding van Rome hadden verhinderd (Mazzini en de radicalen cijferden de Franschen altijd eenvoudig weg), thans hetzelfde zouden doen. Dit bracht Garibaldi aan het wankelen. Hij had Crispi in het ministerie gebracht, en toen nu in Caserta over Palavicino's voorslag werd gehandeld, om de volksstemming te houden, drong deze er op aan dat eerst een constitueerende vergadering zou bijeen worden geroepen, ten einde daarover te beslissen. In Sicilië had Mordini er reeds een bijeengeroepen. Tn den beginne behield echter Palavicino de overhand bij Garibaldi. Tn de meening dat deze gewonnen was, kondigde hij 8 October het besluit af, volgens hetwelk den 218ten een volksstemming zou worden gehouden over de vraag: „Wil de natie het eene ondeelbare Ttalië onder Victor Emmanuel als constitutioneel koning en diens wettige nakomelingen?" Maar Garibaldi liet zich door Crispi en Mordini overhalen tot de beslissing, dat eerst de vergadering zou worden gehouden. Het gevolg was, dat Palavicino en zijn ministers nu hun ambten nederlegden. Te Napels ontstond een ontzaglijke beweging.

Niemand verscheen op straat zonder een papier met si (ja) op den hoed of de borst. Toen Garibaldi kort daarop in de stad kwam, werd

Sluiten