Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ffevolg van Russells bemoeiingen was dan ook, dat de Denen de hoop dat Europa iets voor hen doen zou, niet opgaven en daardoor ges ij werden in hun weigering om van de verbinding met Sleeswijk at te zien. De houding der van alle transacties afkeerigen maakte eene conferentie der mogendheden, die bij het Londensche protocol geïnteresseerd waren onmogelijk, niettegenstaande Oostenrijk en Pruisen daarin in beginse hadden toegestemd. Men kon onmogelijk iets dergelijks beproeven, als Denemarken in geen enkel opzicht wilde toegeven. De wapenen

moesten beslissen. .,

Niettegenstaande het verbazend verschil in krachten tussche» beide

partijen behielden de Denen goeden moed. Zij vertrouwden vast op de sterke stelling, waarin hun leger op het smalste punt van Sleeswijk, „iet ver van de Eidergrens, den vijand afwachtte. Het bekende Dannewirk scheen door den aanleg van nieuwe zwaar bewapende schansen onneembaar geworden, terwijl oostelijk de breede Schlei en weste^jk de kleinere rivieren Reine en ïreene alle Üaukaanvallen beletten Het eenise overgangspunt over de eerste, Missuude, was sterk verschanst, en 'de oevers der rivieren waren even moerassig als het terrein voor het Dannewirk zelf. Aan weerskanten belette de zee, welke zich geheel i„ Deensche handen bevond, elke mogelijkheid eener omtrekking Al wat van de Deensche krijgsmacht beschikbaar was, 10,000 man (de Sleeswijk-Holsteinsche troepen waren als onbetrouwbaar op de eilanden gebleven), was in deze stelling onder generaal de Meza samengetrokken.

De chef vau den Pruisischen generalen staf, generaal Helmuth von Moltke, toen nog alleen in Pruisen als een buitengewoon bekwaam officier bekend, had dan ook in zijn operatieplan slechts demonstratien te-en het Dannewirk en Missuude opgenomen, maar een overgang over He Schlei, ver beneden Missunde, ontworpen, te ondernemen door de vau Kiel en Eckernfjörde oprukkende troepen van prins 1 redenk Karei, die daarop den vijand in den rug zou kunnen vallen, wat waarschijnhj tot een catastrophe van het Deensche leger zou leiden. Moltke bezat toen echter nog lang niet zooveel gezag, dat, als m later tijd, den aanvoerders eenvoudig werd gelast zijn plannen uit te voeren; integendeel, aan Wrangel was het plan wel voorgesteld, maar hem was tevens vo e vrijheid gelaten om het uit te voeren. Toen dan ook den laa sten Januari in den krijgsraad te velde de eerste operatiën werden overlegd werd het niet gevolgd, maar voegde men zich naar Wrangels wensch om den hoofdaanval op Missunde te richten.

Sluiten