Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

op geen enkel punt overeenstemming was verkregen, ontbrak elke basis, waarop men kon voortgaan en moesten de wapenen beslissen.

Den 25"ten Juni moest de conferentie onder wederzijdsche betuigingen van spijt gesloten worden. Den volgenden dag begon de oorlog weder.

De Denen (althans degenen die geen soldaat waren) waren nog Denemarkens altoos vast overtuigd, dat het den Duitschers onmogelijk zou zijn de werping, eilanden te vermeesteren, omdat zij geen zeemacht hadden. Dat en de door Palmerston en de Engelsche pers nog steeds tegen Duitschland volgehouden toon, had hun den moed gegeven om het uiterste af te wachten. Des te verpletterender was de tijding die Kopenhagen slechts enkele dagen na het hervatten der vijandelijkheden bereikte, dat het eiland Alsen door de Pruisen veroverd was en daarbij door de Denen opnieuw een groot verlies aan manschappen en geschut was geleden.

Op eens was het einde van den strijd bereikt.

Met den wapenstilstand had Wrangel zijn kominando neergelegd. Hij had trouwens bewezen daar geheel ongeschikt voor te zijn, zoowel wegens zijn hooge jaren, als wegens zijn geringe veldheerstalenten en driftig karakter. Prins Frederik Karei, die tot nog toe het Pruisische korps had aangevoerd, dat Düppel had veroverd, trad in zijn plaats en werd op zijn beurt door generaal Herwarth von Bittenfeld vervangen. Onder leiding van den laatsten werden nu onmiddellijk na afloop van den wapenstilstand alle toebereidselen voor een nachtelijken overtocht naar Alsen gemaakt. Daar hadden de Denen een aanzienlijke macht bijeen gebracht, die echter over het geheele eiland verspreid was. Zoo was het mogelijk, dat in den nacht van den 286t™ op den 298t™ Juni de 2500 Pruisen, waarvoor booten voorhanden waren, konden overvaren en door nieuwe, door de terstond naar het vasteland teruggekeerde booten afgehaalde, troepen versterkt worden, zonder dat het den Denen gelukte ergens op het eiland afdoenden tegenstand te bieden. Ook de Deensche zeemacht beantwoordde niet aan de verwachtingen; in plaats van de Pruisische booten, die onophoudelijk heen en weder voeren, om versterkingen over te brengen, in den grond te boren, bepaalde zij zich,

na een korte kanonnade tegen de Pruisische batterijen, tot het opnemen van de vluchtelingen. Om 9 uur 's morgens was het geheele eiland op een kleine landtong na, waar de Denen zich inscheepten, in handen der Pruisen, die zelf een gering verlies hadden, maar 2500 gevangenen hadden gemaakt en een massa geschut en oorlogsmateriaal hadden veroverd.

Sluiten