Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Over de door Oostenrijk te betalen schadevergoeding werd lang getwist. Het was voor Oostenrijk, welks financiën deerlijk in de war waren, een moeielijk punt. Bismarck betoonde zich hier zeer toegevend. Aanvankelijk eischte hij 50 millioen Thaler, hiervan zouden 15 millioen worden afgetrokken voor de uitgaven die Oostenrijk voor den Deeuschen oorlog had gedaan, later werd[nog een vermindering van 15 millioen toegestaan, zoodat Oostenrijk ten slotte 20 millioen te betalen had. De voorwaarde, door Oostenrijk op grond van zijn verbond met Beieren gesteld, dat Beieren deze vredespreliminairen mede zoude teekenen, werd opgegeven. Oostenrijk drong er niet langer op aan toen de Beiersche minister v. d. Pfordten, die te Nikolsburg was aangekomen en daar den indruk had gekregen dat een afzonderlijke vrede met Pruisen in geen geval voor Beieren nadeeliger zoude zijn, er zich tevreden mede stelde dat de Zuid-Duitsche staten alleen in den gesloten wapenstilstand zouden begrepen worden. De Italiaansche gezant te Berlijn, de Barral, was wel te Nikolsburg aanwezig, maar niet van voldoende volmacht voorzien. Er werd dus nog een artikel aan de vredespreliminairen toegevoegd, waarbij Pruisen zich verbond om de toestemming van Italië te verkrijgen, zoodra Venetië door Napoleon

zou zijn afgestaan.

Zoodra men het eens was drong Bismarck bij den nog aarzelenden koning met alle kracht op] -de onderteekening aan. Hij wist dat van de zijde van Napoleon voorstellen zouden komen, om aan Frankrijk een schadeloosstelling toe te kennen voor de gebiedsvergrooting van Pruisen. Uit Petersburg had hij bericht ontvangen, dat keizer Alexander van oordeel was dat de nieuwe regeling van Duitschlauds rechtstoestand als een Europeesch vraagstuk moest beschouwd worden,

waarover de groote mogendheden in een congres hadden te beslissen.

Onder deze omstandigheden wilde hij met Oostenrijk zoo spoedig mogelijk vrede sluiten, ten einde tegenover de beide groote mogendheden van het vasteland een krachtige houding te kunnen aannemen. Op den 26°*™

Juli werden de vredespreliminairen geteekend. De oorlog die oveir het lot van Duitschland had beslist was binnen twee maanden geëindigd.

Er werd besloten dat de definitieve vrede te Praag zou worden v™^an gesloten. Dit had plaats op 23 Augustus. Doch voor de onderteekening van dit vredesverdrag had Bismarck nog een moeielijken diplomatieken strijd in allerlei richting te voeren. Allereerst met

Sluiten