Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Juni was Lee in Pennsylvanië gevallen, hij had daar tegen zich over Hooker, die Burnside, wiens ongeschiktheid te Fredericksburg gebleken was, vervangen had. Maar ook deze bevelhebber was niet opgewassen tegen zijne taak. De voortgang der Zuidelijken veroorzaakte groote ongerustheid. Men vreesde zelfs een oogenblik voor een aanval op Philadelphia. Lincoln ontnam toen aan Hooker het commando en gaf het aan Meade. Deze bleek tegen Lee beter bestand, het gelukte hem den 3dcn Juli de Zuidelijken bij Gettysburg te verslaan, en wellicht zou hij, door krachtiger optreden 11a de overwinning, het leger van Lee, dat naar den Potomac terugweek, geheel hebben kunnen vernietigen. Het baarde dan ook wel eenige teleurstelling, dat de geheele krijgsmacht der Zuidelijken, schoon zwaar geslagen en achtervolgd, toch ongestoord zijn terugtocht naar \ irginië kon bewerkstelligen, maar men mocht zich in elk geval troosten met de gedachte dat eindelijk een niet twijfelachtige overwinning door de Noordelijken was behaald, die hoop gaf voor de toekomst.

In diezelfde dagen viel op een ander deel van het oorlogstooneel aan het Noorden een nog veel gewichtiger voordeel te beurt. Door de verovering van Nieuw-Orleans waren de Noordelijken meester geworden van de uitmonding van de Mississippi, terwijl ook het grootste gedeelte van den bovenloop der groote rivier in hunne handen was. De Zuidelijken bezaten echter nog een paar sterke posten aan de rivier, waardoor zij die over een lengte van ongeveer tweehonderd mijlen beheerschten. Zij hielden hierdoor de gemeenschap met de ten westen van den Mississippi gelegen landen open, wat vooral van belang was, omdat, deze weder in onmiddellijke gemeenschap met Mexico stonden en dus bet verkeer met Europa, indien het door de blokkade der Zuidelijke havens gestremd was, over eene Mexicaansche haven onbelemmerd zijn gang kon gaan. De belangrijkste dezer posten was Vicksburg. Grant had reeds, zooals wij zagen, een poging gewaagd om deze plaats te veroveren, doch ze was geheel mislukt; hij had intusschen haar groot gewicht uit een krijgskundig oogpunt niet uit het oog verloren, en de Zuidelijken hunnerzijds waren van dit gewicht niet minder doordrongen. De president der Zuidelijke Staten, Davis, kende Vicksburg goed, want hij bezat in hare nabijheid groote plantages en het behoud der stad ging hem, ook om persoonlijke redenen, zeer ter harte. Toch konden de Zuidelijken niet verhinderen dat Grant, die den steun van de oorlogschepen der Unie op den Mississippi had,

Sluiten