Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tusschen de hoofden en hun samoeraï's losgemaakt, daar zij geen verplichtingen jegens elkander hadden, maar allen slechts den mikado gehoorzaamheid schuldig waren. Alle benoemingen die door de gouverneurs moesten gedaan worden, hadden daarenboven de goedkeuring der regeering noodig, wat tengevolge had, dat ambtenaren in een geheel andere streek dan waar zij tehuis hoorden werden aangesteld. Natuurlijk was dit slechts een overgangsmaatregel en was het een ondergestoken werk, toen twee jaren later, in 1871, een der vroegere daïmio's aan de regeering voorstelde, dat bij de zichtbare ongeschiktheid zijner meeste staudgenooten tot het voeren van het bewind, het veel beter was, als zij daarvan ontheven werden, en alle hans tot ken* (afdeelingen van het keizerlijk domein) werden verklaard, waarin de regeering het gezag kou opdragen aan wien zij wilde. Onmiddellijk werd dit voorstel door de regeering overgenomen; enkele gouverneurs zonden zelf hun ontslag in, en in Augustus werd de maatregel afgekondigd als bevel van den mikado. Om voor goed aan de macht der vroegere daïmio's een einde te maken, werd aan de ex-gouverneurs bevolen zich te Tokio te vestigen, waar de meesten in de regeeringsambten werden gebruikt. Zoo hield alle gemeenschap tusschen hen en hun vroegere vasallen op. Eerst daardoor werd een einde gemaakt aan het feodale stelsel. Evenwel uiet overal; in sommige streken, vooral in het zuiden en het allermeest in Satsoema, had het een taai leven. De regeering voelde zich niet sterk genoeg om daar de maatregelen anders dan voor den vorm door te zetten; zoodat Simadzoe Saboera feitelijk op den ouden voet het gezag voeren bleef. Van nu aan verzette hij zich tegen alle veranderingen en bemoeilijkte de invoering. Daarom riep hem de mikado tot zich, om als lid van den staatsraad hem te dienen. Langen tijd onttrok hij zich, wel een bewijs hoe weinig sterk zich de regeering gevoelde, en toen hij eindelijk te lokio verscheen, deed hij dat op de oude wijs, in het oude staatsiegewaad, omgeven door honderden gewapende samoeraï's. Maar de regeering sloeg er schijnbaar geen acht op. Liever dan geweld te gebruiken tegen de oppositie, trachtten de staatslieden, die nu het roer in handen hadden, de oppositie der door de revolutie teleur gestelden op andere wijs onschadelijk te maken. Zij lokten verzoeken van de samoeraï's van enkele hans uit, om ontheven te worden van de verplichtingen en beletselen, die de voorrechten van hun stand hun oplegden, eu begonnen nu evenzeer het verschil in rechtspositie tusschen dezen en de gewone

Sluiten