Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Koning, hetzij door de verheffing tot den troon van den Hertog van Montpensier, den jongsten zoon van Koning Lodewijk Philips van Frankrijk, die gehuwd was met de zuster van Isabella. Narvaez wist echter de pronunciamento's (militaire opstanden) door Prim aangestookt, met kracht te bedwingen, zoodat deze zich genoodzaakt zag Spanje te verlaten. Een gril der Koningin riep eerlang O'donnell weder terug aan het bewind, die aanvankelijk toenadering tot Prim zocht, maar spoedig in onmin met hem raakte. Nu beproefde Prim in 18(56 weder zijn geluk met pronunciamento's; in Juni van dat jaar kwam het zelfs tot een kleinen burgeroorlog, die door O'donnell en Serrano in bloed werd gesmoord. Prim werd nu gedwongen naar Engeland te wijken, daar men hem in Frankrijk en in België het verblijf ontzegde.

De Koningin evenwel, die zich vermoedelijk door haren biechtvader de vrees had laten inblazen dat de Unionisten haar te machtig zouden worden, ontnam O'donnell zijne macht weder en stelde Narvaez opnieuw aan het hoofd der regeering. Hierdoor was de weg tot een samengaan van unionisten en progressisten gebaand; vooral nadat O'donnell, die persoonlijk haat tegen Prim koesterde, in 1867 was overleden, werd de toenadering tusschen Serrano en Prim inniger. Narvaez hield evenwel het roer van den Staat met vaste hand omklemd en wist met den steun der Koningin en der hem geheel onderdanige Cortes eiken tegenstand te bedwingen. De dood maakte echter onverwacht een einde aan zijn bewind; in April 1868 bezweek hij aan een longontsteking. Hij werd opgevolgd door Gonzales Bravo, die zijne staatkunde met kracht voortzette.

Nu beraamde Serrano een pronunciamento, maar zijn plan werd voor de uitvoering aan de regeering bekend, waarop de Koningin hem met vijf andere generaals liet gevangen nemen en naar de Canarische eilanden overbrengen. Hiermede niet tevreden, gaf zij aan den Hertog van Montpensier, van wien zij wist dat hij met Serrano's plannen bekend was geweest, het bevel om Spanje te verlaten.

De Hertog van Montpensier scheepte zich met zijne gemalin dadelijk te Cadix in en begaf zich naar Lissabon. Daar aangekomen, vaardigde hij een protest uit tegen de hem aangedane behandeling, waarin hij zijne Koninklijke schoonzuster van grondwetschennis en het plegen van ergerlijk onrecht beschuldigde. Deze evenwel, gerust gesteld door de kalmte, die te Madrid na hare forsche maatregelen bleef heerschen, vertrok naar haar gewoon zomerverblijf, San Sebastiaan in het noorden van Spanje, vlak bij de Fransche grenzen gelegen. Napoleon III

Sluiten