Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eener belegerde stad geleidelijk te doen gevoelen. De levensmiddelen werden schaarscher, het brood kon niet meer uit onvermengd tarwemeel worden gebakken, met de brandstoffen moest groote zuinigheid worden in acht genomen, zoodat de straatverlichting tot het hoogst noodzakelijke werd teruggebracht. Het gros der bevolking getroostte zich dit alles in de hoop op ontzet, maar hare onordelijke en misdadige bestanddeelen zaten niet stil, doch verspreidden voortdurend allerlei onrustbarende geruchten, ten einde het vertrouwen op de regeering te schokken. Trochu zag in, dat hoe gering de kans ook was om door een uitval de Duitsche linieën te verbreken er toch nog een poging moest worden gedaan, al ware het slechts om den moed staande te houden. Nu men wist dat het leger van Chanzy uit Orleans was teruggedreven en er dus van de zuidzijde geen hulp te wachteu was, werd er besloten, 21 December, een uitval naar het Noorden te doen. Het dorp Le Bourget was het punt van aanval, het werd door de Franschen gedeeltelijk genomen, maar door de Duitschers weder heroverd. De felle koude belette het voortzetten van den strijd, zoodat ook deze uitval wederom als mislukt moest worden beschouwd. In de laatste dagen van het jaar 1870 namen de Duitschers de sterke stelling Mont Avron in, na die met een geweldig geschutvuur te hebben geteisterd. Nu begon ook het bombardement van Parijs, niettegenstaande er van verschillende zijden bij den Koning aandrang was uitgeoefend om de stad te sparen, zelfs, naar beweerd werd, door zijne gemalin. In sommige gedeelten van de stad, vooral aan den linkeroever °van de Seine, vielen tallooze granaten, die nogal verwoesting aanrichtten en een aantal bewoners, waaronder vrouwen en kinderen, doodden. Op oudejaarsavond werd binnen Parijs een krijgsraad gehouden, waarbij de leden van het bewind tegenwoordig waren. Er werd daar besloten nog één poging tot ontzet te wagen, waaraan ook de Parijsclie burgerwacht zoude deelnemen. Den 19el1 Januari had deze laatste uitval plaats, hij was op Buzanval gericht, doch verliep als de vorige. De Franschen namen aanvankelijk weder eenige punten in bezit, doch moesten die in den namiddag ontruimen. De generaal Trochu, die uit het fort Mont Yalerien het gevecht had geleid, maakte aan het verder onnoodig bloedvergieten een einde door den terugtocht te bevelen.

De toestand van Parijs was nu hopeloos geworden. De levensvoorraad zoude welhaast uitgeput zijn, er was nog slechts voor enkele weken brood. De burgerwacht uit de provincie, garde mobile, wilde

Sluiten