Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

waarin het rijk verkeerde, de Macedonische erfopvolging getrouw houden; hij spoorde hen aan om af te wachten wat de goden_zo en de kroon te bewaren voor den knaap, waaraan Roxane wellicu.

schenken zou. Tot dat tijdstip had liet rijk een krachtig regent noou.* de zoi" der vergadering moest zich dus bepalen lot de keus van een rijksbeslierder.

° in ,ie diepste stilte hadden de veldlieeren de rae van Perdiccas aa,Ve* hnnril• na hem vatte Nearchus, de oude vlootvoogd en trouwe vriend wu Mevinder liet woord op. Het kwam hem zeer bedenkelijk voor, tot de bevaHin" der koningin te wachten. Hij wilde, dat men op staanden voet een besluit ten aanzien der troonsopvolging nemen zou en sloeg lnerom vooi, l U{,, s de n zo (Mi van Alexander en Barsine, als koning uit te roepen _

Een' luid °emor volgde op Nearchus' voorstel. De trotsche Macedoniër* gevoelden zich "reeds beleedigd bij de gedachte dat de zoon " . bastaard bun koning worden zou. Het sterkst verzette zicli aaaue0e i Meleager de aanvoerder der pbalanx. Noch de zoon der slavin Barsine, noch li» van Roxane de dochter van een barbaar, mocht den Macedonischen troon JmreSndimlS nog ee; prins van koninklijken bloede: Arrhidaeüs de zoon van kon g Pbilippus; hem alleen kwam het rijk toe even als het ieval was geweest met Philippus zelf. die immers ouk boven den zoon zijns broeders voorgetrokken was. Ptolemaeüs bestreed dit gevuele.i uit aUe niach ; Hij riep uit. dat ook Arrhidaeüs niets anders was dan een >»*taar<J> 1» «J°n eener gemeene Thessalische hetaere, en daarenboven zoo zwiak va. booW ,ta, liii door ziin ei«en vader met minachting behandeld vvas, dat Atexandei hem nooit de minste opmerkzaamheid waardig gekeurd had. Hij d™g ei f, r n dat de veldlieeren zelf het bewind zouden voeren door mi lde

'ï ^ torïn aa» Hellen mi. « *• 4 '1» "* N

™ ri^Xe'r'Sensttija k«m«. üe veWheen» ei,«leg =

dezdeeoSCdjk Ehikkerwilden ^zm^der llet legër^zeVf te hooien. In den

beginne morden de soldaten, ven jjjgj ran^hifiriiool^rtelde,

en toen nu Meleager, uit liet p ,npidpn naar Arrhidaeüs, begroetten

EH dTut^van1mel ^

vergaderzaal, waar de veldlieeren n0§ , de zaal binnen.

sjïts s

Perdiccas en zijne getrouwen hadden z verzameld- bij het lijk

begeven en daar eene bende «wapenden rondomzich \i™nië'rS met Meievan Alexander hoopten zij veilig te zijn. D meevoerde drongen ager aan het hoofd, die Philippus Arrhidaeu^^^^^^Sro^en- Een

tot bet doodenvertrek door en bra^en de ^ °le d konings lijk. Slechts verbitterde strijd ontbrandde in de nabijheid van ues koiuu0s j

Sluiten