Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toch nog niet bevredigd. Allen, die haar vroeger beleedigd hadden, alle vrienden van Anlipaler en Cassander werden op de wreedste wijze vermoord, onder anderen ook Nicanor, een broeder van Cassander. Het graf van een anderen broeder, omtrent wien het praatje ging, dat hij den gifdrank voor Alexander den Grooten bereid had, werd opgedolven en het lijk van den gehaten man aan de bespotting prijs gegeven. Honderd edele Macedoniërs volgden Nicanor in den dood.

De dierlijke wreedheid der oude koningin vervulde de Macedoniërs met afschuw; hadden zij haar nog voor korten tijd met vreugdegejuich begroet, thans wenschten zij niets vuriger dan dat er een einde mocht komen aan haar schrikbewind. Cassander belegerde juist de stad Tegea in den Peloponnesus, toen hij het bericht van hetgeen er in Macedonië voorviel, van den dood zijner broeders en zijner vrienden ontving. Terstond besloot hij. naar het noorden te trekken, en met geforceerde marchen rukte hij naar Macedonië; Polysperchon was niet in staat hem tegen te houden en weldra belegerde Cassander de vesting Pydna, waarin Olympias met Roxane, den jongen koning Alexander en hare stiefdochter Thessalonice zich teruggetrokken had. De koninginmoeder verdedigde, de stad met mannelijke dapperheid. Eerst toen de voorraad levensmiddelen geheel uitgeput was, toen alle hoop. dal Polvsperchon tot ontzet aanrukken zou. opgegeven moest worden, trad zij met den vijand in onderhandeling en gaf zij zich aan hem op voorwaarde van lijfsbehoud over.

Thans, in de lente van 346, had Cassander de geheele koninklijke familie in zijne macht. Na een korten veldtocht was hij meester van Macedonië. Het eerste wat hem te doen stond, indien hij zich op den duur van de heerschappij verzekeren wilde, was zich van de koninklijke familie te ontslaan. Hij durfde dit echter niet eigenmachtig doen en riep derhalve de Macedonische edelen tot eene vergadering bijeen, om bun de vraag voor te leggen, hoe men met Olympias moest handelen? — De bloedverwanten van hen, die door de koningin vermoord waren, traden als hare aanklagers op; zij eischten, dat de furie ter dood veroordeeld zou worden, en aan hun eisch werd voldaan.

Tweehonderd soldaten werden afgezonden om het doodvonnis te voltrekken; getooid met den diadeem en het koninklijke purper trad Olympias bun te gemoet, de soldaten weken terug, zij waagden het niet, dè moeder van Alexander den Grooten te vermoorden. De wraakgierige bloedverwanten der terechtgestelde Macedoniërs belastten zich in hunne plaats met de uitvoering van het doodvonnis; de oude koningin werd door hen gesteenigd, zonder dat zij eene klacht slaakte of een traan vergoot.

Gaarne zou Cassander ook aan Roxane en haar zoon een dergelijk lot bereid hebben, doch dit waagde hij voor dit oogenblik nog niet. Hij vreesde, dat een kreet van verontwaardiging zou opgaan uit de gelederen der Macedoniërs . die nog altijd met dwepende liefde aan den zoon huns konings gehecht waren. "ij droeg het toezicht over Roxane en den jongen Alexander dus aan een zijner getrouwen op, met den last om den jongen koning niet als een vorst maar als een gewoon edelman op te voeden; Alexander moest vergeten, dat hij de zoon eens konings was. Ten einde de Macedoniërs te gewennen aan het denkbeeld, dat hij zelf eenmaal als erfgenaam van het rijk zou optreden, huwde Cassander Thessalonice, de dochter van Philippus, die hij met Olympias te Pydna gevangen had genomen. Door deze verbintenis wilde hij zich een aanspraak op den troon verwerven, welken hij besloten had krachtig te laten gelden.

Ofschoon hij in schijn de teugels des bewinds nog als rijksbestierder voor den jongen koning Alexander voerde, gedroeg bij zich thans reeds in alle opzichten als heer en meester van het land. Aan eene door hem gestichte stad op het schiereiland Pallene gaf hij den naam Cassandria. Het koningschap was van nu af ook in Europa niets meer dan een ijdele schijn, waarmede men pronkte om de soldaten van oproer terug te houden.

Sluiten