Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

veroverd, terwijl het Hannibal ook niet gelakte, gelijk hij gehoopt had, Tarente door een snellen marscli te overrompelen. Dit alleen had hij bewerkt, dat Capua zich staande hield. Het tweede Carthaagsche leger onder Hanno was minder gelukkig. Het leed een gevoelig verlies in een treffen bij Beneventum. waarbij Tiberius Gracchus overwinnaar bleef. In dezen strijd onderscheidden de Romeinsche slaven, die onder de krijgslieden opgenomen waren, zich in zulk eene mate, dat Gracchus hun in naam des volks de vrijheid en hel burgerrecht schonk.

Ook in bet volgende jaar 213 was het krijgsgeluk Hannibal niet gunstig. De" Romeinen veroverden Arpi; ook andere steden van Zuid-Italië gingen tol Rome over, zelfs eene Spaansche afdeeling van Hannibals leger verliet hare vanen en trad in Romeinschen dienst.

Beter ging bet den Carthagers in het jaar 212. Hannibal had reeds gehoopt, dat Tarente eindelijk zijne zijde kiezen zou, want de burgers waren het verbond met Rome sedert lang moede. Zelfs de Romeinen waren bevreesd voor liet verlies dezer belangrijke stad, die eindelijk door eene toevallige omstandigheid in handen der Carthagers viel.

Te Rome bevonden zich eenige jonge mannen, uit de aanzienlijkste geslachten, als gijzelaars voor de trouw der Tarentijnen. Een gezant van Hannibal wist hen te bewegen om des nachts uit luinne gijzeling te ontsnappen en naar hunne vaderstad terug te keeren. Hunne vlucht werd tijdig ontdekt, de vervolgers achterhaalden de vluchtelingen en voerden hen naar Rome terug. In plaats van genade te bewijzen en de Tarentijnen daardoor voor zich te winnen, waren de Romeinen dwaas genoeg om aan eene lage wraakzucht bot te vieren. Met toestemming des volks werden de Tarentijnsche gijzelaars geworgd en daarna van de Tarpejische rots gestort.

Rome had zich zelf van den besten waarborg voor de trouw van Tarente beroofd. Thans viel het Hannibal licht, onder de burgers dier stad bondgenooten te vinden, door wie voor hem de poorten geopend werden. Hij trok Tarente binnen en slechts met moeite gelukte het den Romeinschen bevelhebber zich in den burg der stad staande te houden. Het voorbeeld van Tarente werd ook door andere Grieksche steden gevolgd, die over den moord, op de Tarentijnsche gijzelaars gepleegd, even diep verontwaardigd waren.

In Campanië, het voornaamste tooneel des oorlogs, streden Romeinen en Carthagers met afwisselend geluk. Het was een zware slag voor Rome, dat Tiberius Gracchus, de bekwame veldheer, door de list van een trouwloozen Lucaniër in eene hinderlaag viel en daarbij bet leven verloor. Hannibal vereerde de nagedachtenis van zijn dapperen vijand, door hem eene plechtige uitvaart te verschaffen. Op het voorplein van de Punische legerplaats liet hij een brandstapel oprichten; het geheele Carthaagsche leger trad in volle wapenrusting in het gelid, de veldheer zelf sprak met grooten lof van de eervolle krijgsmansloopbaan des gesneuvelden.

De dood van Tiberius Gracchus stond voor Rome met een verloren slag gelijk; want hel leger des veldheers, dat grootendeels uit vrijgelaten slaven bestond, verliep geheel na den dood van zijn aanvoerder.

Capua was intusschen door de beide Romeinsche consuls opnieuw ingeslolen. Wel slaagde Hannibal er in, het beleg te doen opbreken, wel werd meer dan eene Romeinsche legerafdeeling door hem overwonnen en bijna geheel vernietigd, doch nauwelijks had hij zich weer van Capua teruggetrokken en naar Apulië begeven, of de Romeinsche legers sloten opnieuw de hoofdstad van Campanië in. Onder hunne voortreffelijke aanvoerders Appius Claudius Pulcher, Quintus Fulvius Flaccus en Gajus Claudius Nero richtten zij drie verschanste, met elkaar verbonden legerplaatsen op. Zij hielden Capua zóó eng ingesloten, dat geen voorraad, van welken aard. ook, in de stad ingevoerd kon worden.

In de lente van 211 begonnen de levensmiddelen binnen Capua schaarsch

Sluiten