Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opvallen• de consul liet hierop ketenen halen, Polybius verhaalt zelfs dat hij Hen «ezanten halsboeien aanleggen liet. Verontwaardigd over deze behandeling keerden'de gezanten naar Aelolië terug; in de volksvergadering gaven zij versliir van bun wedervaren en zij deden het volk daardoor in zulk eene woede ontvlammen, dat het als één man weder naar de wapenen greep, om den

oorlo" vooi' Ib zeilen. . ... !••• •

\Vanneer wij niet willen aannemen — wat niet zeer waarschijnlijk is

dal de behandeling, den Aetolischen gezanten aangedaan, baar grond had in den overmoed van een enkel man. dan moeten wij wel onderstellen da de Romeinen hierbij geen ander doel hadden, dan de Aetoliers op het heiligst ie ve bUteren, ten einde zich zelf daardoor het recht te verschaffen om hun vHand eeheel en al te vernietigen. Ook in lateren lijd zullen wij nog memgmaa in de gelegenheid zijn om de Romeinen zulk eene gedragslijn te z.en volgen.

De oorlog werd voortgezet. De consul trok tegen de stad Naupactus (thans Missolun°bi) op en belegerde haar twee maanden lang, zonder eenig voordee te kunnen behalen. De winter naderde, de Romeinen zagen dus met verlangen naar bet einde van den oorlog uit. T.lus Quinctius Flamininu die inist de legerplaats voor Naupactus bezocht, opende den Aetoliers het uitzicht ou een voordeeligen vrede, hij stond hun een wapenstilstand toe en bewoog ben om gezanten naar Rome te zenden. Ook deze schijnbaar zachtmoedige handelwijze kwam, gelijk wij weldra zien zullen, alleen voort uit gebrek aan lust om juist thans de Aetoliers te bestrijden. .. , ,on

De oorlog tegen Antiocbus zou in het vervolg in Azie gevoerd worden, dnrtoe had de Romeinsche vloot, die door de scheepsmacht der Rhodiers en f arthaaers en van koning Eumenes van Pergamum ondersteund werd en reeds eene overwinning op de zeemacht van Antiocbus behaald had. den weg gebaanc.

Wie zou bet naar Azië bestemde leger aanvoeren? Een der beide consuls was daartoe de aangewezen persoon, hetzij Gajus Laelius, hetzij Lucius CornPiius Scipio, de broeder van Scipio Africanus. Langen tijd was de gewoonte 7wan" geweest, dat de beide consuls bij belangrijke ondernemingen om het onnerbevel lootten. Ditmaal echter lieten zij de keuze aan den senaat «ver Lucius Cornelius Scipio, een weinig beteekenend man. die zich nog in Teen enkel opzicht onderscheiden had, zou zeker niet verkozen z.jn geworden, hoezeer ook de machtige partij der Scipio's te Rome zich voor hem m de bres stelde bad niet Scipio Africanus, de beroemde veldheer, verklaard, dat hij als onderbevelhebber zijn broeder vergezellen zou. Thans brachten alle senatoren

tiiinnp stem op Lucius Cornelius Scipio uit. " .

In Griekenland was de oorlog met de Aetoliers inmiddels opnieuw uitbarsten daar de senaat den door Flamininus' tusschenkomst gesloten wapenstilstand niet goedgekeurd en onaannemelijke vredesvoorwaarden gesteld had De Aetoliers moesten eene oorlogsschatting betalen, welke zij onmogelijk konden opbrengen. Scipio. die zijne kracht niet m nuttelooze gevechten me he dannere bergvolk wilde verspillen, stond hun een nieuwen wapenstilstand van ^es maanden toe, en trok vervolgens naar Thessalië, om langs den moe . Sken weg over land, door Macedonië en Thracie naar den Hellespont te trekken en van daar naar Azië over te steken. Hij koos dien weg. dewijl hü z;jn leger niet aan de wisselvalligheden van een zeetocht wagen wilde.

J Dringend noodig was bet, dat de veldheer zich vergewiste, of bij pp de trouw van Philippus van Macedonië staat maken kon Tiberius Sempionius Gracchus werd derhalve naar bet bof van Pella gezonden, om zich in persoon van de trouw van Philippus te overtuigen. Hij vond de wegen in goeden staat en alles voorbereid om de Romeinen te ontvangen. Het Romeinsche leger zette zijn tocht ongehinderd voort. In den nazomer van het jaar 190 v. Chr. bereikte het den Hellespont. de zeeëngte, die Europa van Azie scheidt

Antiocbus had zich in Azië krachtig ten strijde toegerust. Uit alle geesten van zijn wijd uitgestrekt rijk waren de krijgsbenden opgeroepen. D.

Sluiten