Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den geheelen adel eene ongehoorde onbeschaamdheid. Sinds onheu"eliike tijden was het consulaat nooit opgedragen aan een «nieuweling" (homo novus)

hnnnlp "ï fli een leder' die "iel van oudsher tot de optimaten be¬

hoorde dat thans een boerenzoon naar dit staatsambt dong, was iets ongehoords

Pin,1p ? Mauus aan Metellus verlof vroeg om naar Rome te vertrekken ten oin v i ? candidaat op te treden, was de trotsche aristocraat over zulk en ver/.oek ten hoogste verbaasd. Eerst behandelde hij hem vriendelijk want 'J /a® Z1J" daPP.eren legaat zeer genegen; hij gaf hem den vriendschappèlijken raad om van zyn voornemen af te zien. dewijl hij zich hier,loor slechts l,e

lor f i°" .m, u"' 611 sP°orde 'lem aan om zich tevreden te stellen met de eer. die h,j tot hiertoe verworven had. en „iet te streven naar ambten die me vooi een boerenzoon waren weggelegd. Marius bleef onverzettelijk Nu

Markus nn ,rotfc,J?.,ma" geduld. Op schamperen toon zeide j.ij Ja" Marius nog wel tijd genoeg zou hebben om met zijn (Metellus') zoon naar het consulaat te dingen. Deze zoon van Metellus was eerst 20 jaren oud hprpiici Wf , ®F?aa|(le, dat de consul ten minste den leeftijd van 40 jaren Marius Th™■ iÏm'-.Zul^,ee.ne vernedering verbitterde den eerzuch'tigen S"s' „ , lllJ vas,t besloten, zich tot eiken prijs tot consul te ver• . en Metellus moest hem eindelijk, hoewel tegen zijn zin. wel verlof schenken om met dal doel naar Rome te reizen. Tot dusver had Marius zich

toen bij* hii™" > ""T "'et ee" vijan<l van den adel beloond, doch

hii Innr i ZIJne ^«'"gen overal op den tegenstand der optimaten stuitte toen hij door hen op allerlei wijzen gesmaad en beleedigd werd, toen zwoer hij zich te zullen wreken en hij heeft, dien eed in het vervolg (rouw gestand Saan ten onbezweken ijver spande hij te Rome zijne krachten in om zijn plan ten uitvoer te brengen. Van de burgers had hij al degenen voor zich «e-

vnnr"6"-' i a)S soldaat ondei' hem gediend hadden; de rijke ridders wist hij \oor zijne belangen te winnen door de belofte, dat hij door eenbe stoute

JuSrU^^nlf1rt alJggei'ek'en oorlog een eind maken en den gevreesden ugurlha „evankelijk naar Rome voeren zou. Hij voegde er bii dat Melelhw

»'» - tal opperbevel Ie L&den. O-.ral Iip^p. i V°i (?Ptrad' lie' N zich even ongunstig over bet krijgs¬

beleid van den opperbevelhebber uit. Uitnemend verstond hij de kunst om

ip°rrpn i i 'ei werken er) hel gelukte hem, in weerwil van den allerhefti«sten tegenstand, hem van de zijde des adels geboden, zijne verkiezing door te

kozen" en r' glÜM.'l'i "^derheid werd hij tot consul voor het jaar 107 gein®" e.n . J VU!ksl'f U ?ntvin8 hiJ. in weerwil van bet verzet van den Tan ifpMi opperbe.vel 0Ver het leger ln Af,'ika voor l»et jaar lOfi, terwijl hel

' S ^hadttl commando reeds. tot aan dat tijdstip verlengd was. Marius had het doel van zijn eerzuchtig streven bereikt. Thans trachtte

. waf' om daarmede zijne zegepralen te bevechten. Hij lichtte die

uit hen 'L tol .llSer RoiVein?che gewoonte, uit de laagste volksklassen, nm Üii , dusver van den krijgsdienst waren vrijgesteld. Hij deed dit Hpl'pr n J • ')oei;?nsU",d bemind Ie maken, want de boer bleef natuurlijk , , °P ZIJne landhoeve, dan dat hij mede ten oorlog uittrok. De proletariërs daarentegen namen bereidwillig de wapenen op. dewijl zij onder de nvoeringvan den dapperen Marius rijken buit hoopten te behalen- de krijgsdienst werd voor hen een middel van bestaan.

lom.-. 6n Preletariërs samengesteld leger verschilde weinig van een huurhnhri •• ,roePen moc,lt Marius niet alleen tegenover een builenadel*| VSiiSg "°°diS ™S' '«S™»™1-'1»" «omeinschen

i iV'J i'ad, a"es tot ',et aanvaarden van het opperbevel in gereedheid »p

bijeen R,T eene vofks^eri°ng

Dj en, waarin hij openlijk als verbitterd vijand van den adel oplrad. Hij,

Sluiten