Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Na den dood van Sejanus was Tiberius' regeering niets dan eene onafgebroken reeks van gruwelijke wreedheden. Tiberius. die verraden was door den man. die hij boven alle anderen had bemind, wien hij zijn volste vertrouwen had geschonken, dien hij zelfs uit het stof tot de hoogste macht opgeheven had, was op de gevoeligste plek van zijn gemoed getrolïen. De betere mensch was in hem gedood. Bezield met een doodelijken menschenhaat, vol wantrouwen jegens de geheele wereld, bleef hij op Capri en zond hij vanhier zijn bloed bevelen uit, die door Macro en zijne overige dienaars met slaafsche bereidwilligheid werden uitgevoerd.

Eerst in het jaar 37 kwam voor de Romeinen het uur der verlossing. De 78jarige keizer werd ziek. Flij viel op zekeren tijd in eene zoo diepe bezwijming, dat men hem voor dood hield. Macro en de overige hovelingen huldigden den jongen Gajus als den opvolger des keizers. Doch op eens kwam het bericht, dat Tiberius niet dood, maar slechts bezwijmd was, dat hij onverwacht weer was bijgekomen en zelfs verlangde te eten.

Eene algemeene ontsteltenis verbreidde zich onder de hovelingen, zij duchtten de wraak des keizers, omdat zij zijn opvolger zoo haastig hunne hulde bewezen hadden. Macro vatte een kort en kloek besluit: hij snelde naar liet slaapvertrek des keizers en smoorde hem onder de kussens van ziju bed, den 16cn Maart van het jaar 37. Zoo stierf Tiberius, indien men het verhaal van Tacitus gelooven mag, in het 78e jaar zijns levens, het 23e van zijne regeering. > olgens het bericht van Seneca daarentegen stierf hij zijn natuurlijken dood.

VIER EN ZEVENTIGSTE HOOFDSTUK.

Caligula. Talrijke doodvonnissen. Stelsel van roof en verkwisting. Dwaasheden van Caligula. Hij wordt vermoord. De republiek hersteld. Tiberius Claudius Caesar tot keizer verheven. Messalina. Poli bias, Pallas en Narcissus. Uitspattingen van Messalina Haar huwelijk met Gajus Silius. Messalina ter dood gebracht. Bouwwerken van Claudius. Agrippina. Burrus en Seneca. Heerschappij van Agrippina De giftmengster Locusta. Claudius vermoord.

De geschiedenis van het Romeinsche .rijk levert ons onder de opvolgers van Tiberius een toonbeeld van het treurigst verval op. Wel bleef de door vele staatkundigen van den ouden en van den nieuwen tijd zoo dikwijls geprezen eenheid des rijks onaangetast, wel taande de uiterlijke, bedriegelijke glans des rijks nog niet, doch het inwendig verderf nam met eene vreeselijke snelheid de overhand. De keizerlijke regeering ontaardde in het meest onbeperkt despotisme. Hare geschiedenis is eene geschiedenis van bloed en schande. Met verbazing en huivering lezen we het verhaal der schanddaden, welke de heerschers zich zonder blozen veroorloofden. Wij zouden geneigd zijn om de berichten der oude geschiedschrijvers voor de spookselen eener door koortshitte ontstelde verbeelding te houden, indien hunne geloofwaardigheid niet boven allen twijfel verheven was.

Onbegrijpelijk schijnt ons de onzinnige wreedheid en slechtheid der gekroonde ellendelingen, maar niet minder onbegrijpelijk de lafhartigheid en werkeloosheid van het vroeger zoo krachtige, maar thans in den diepsten poel der zedeloosheid verzonken volk, hetwelk het bestuur van zulke vorsten niet alleen duldde, maar zelfs de half waanzinnige despoten in slaafsche onderdanigheid met goddelijke eerbewijzen overlaadde.

Sluiten