Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

NEGEN EN TACHTIGSTE HOOFDSTUK.

"e zonen \an Constantijn. Moord op Dalmatius en Ilannibalianus gepleegd. Koning Sapor van Perzië. De kroning van een koning vóór zijue geboorte. Broederoorlog. De overweldigers Magnentins en Vetranio. Constantius, alleenbeerscher van den lïomeinschen staat. De kamerheer Eusebius. Gallus en Julianus. Schrikbewind van Gallus; zijn dood. Julianus door keizerin Eusebia gered. Constantius te Rome. Julianus' krachtig bestuur over Gallië. Opstand der legioenen. Verheffing van Julianus tot augustus. Dood van Constantius.

Conslantijn had in 33a, twee jaar vóór zijn dood, bepalingen gemaakt omtrent de troonsopvolging. Hij liet drie zonen na: Constantinus, Constantius en Constans. Dezen en nog twee neven, zoons van zijn broeder, Dalmalius en Ilannibalianus, zouden elk liet bestuur voeren over een gedeelte des rijks, dat bun zou worden toegewezen. Waarschijnlijk beeft Constantijn deze zonderlinge bepaling alleen gemaakt, wijl hij weinig vertrouwen stelde in de bekwaamheid der jeugdige en onervaren vorsten; de oudste dezer zonen was hij uon dood des vaders 21, de tweede 20, de jongste eerst 17 jaren oud.

De verdeeling kwam echter niet zoo lot stand als de overleden keizer gewenscht had. De legerhoofden verklaarden, dat zij alleen de zonen van Constantijn wilden dienen, en toen Constantius te Constantinopel aankwam, om, overeenkomstig Constanlijns bepaling, de begrafenis zijns vaders te besturen, vond hij zijne neven aldaar gevangen. Hun lot werd in zijne hand gesteld! Zoodra hij bezit genomen had van het paleis te Constantinopel, was liet zijne eerste zorg, zijim neven door een plechtigen eed, waarbij bij hun volkomen veiligheid waarbdT^de, gerust te stellen omtrent het lot, dat hun wachtte.

Ilij was echter volstrekt niet van plan, dien eed te houden en spoedig zag hij zich eene goede gelegenheid aangeboden om hem te verbreken.

De bisschop van Nicomedië ontwierp een plan tot snood bedrog; hij bracht aan Constanlius een geschrift, hetwelk hij uilgaf voor het eclile testament van Constantijn. Hierin sprak de keizer het vermoeden uil, dat hij door zijue broeders vergiftigd zou zijn, en bezwoer zijnen zonen dien moord te wreken en ook met het oog op hunne eigen veiligheid de schuldigen te straffen. • Tevergeefs verdedigden Dalmalius en Ilannibalianus zich tegen dievalsche aanklacht. Het gerucht omlrent den inhoud van het valsche testament was onder de soldaten verbreid, en dezen eischten onder woedend geschreeuw den dood der verraders.

Zoowel de beide ooms van Constantius als Dalmalius en Ilannibalianus, werden met vijf andere neven van den jongen keizer en verscheiden andere aanzienlijke Romeinen, wier macht zijne ijverzucht had gaande gemaakt, door de soldaten omgebracht. Van de mannelijke nakomelingen van Constantius Chlorus bleven slechts twee knapen, neven van Constantius, Gallus en Julianus in leven, die wegens hun jeugdigen leeftijd minder gevaarlijk schenen.

Met den moord dezer verwanten werd de regeering der zonen van Constantijn ingewijd, die vervolgens allen den titel van augustus aannamen, en het rijk onder elkander verdeelden. Constantius ontving het bestuur over het

Sluiten