Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De Tierra Templada en Pia.

aroen en het rijke loof van den sloraxboom. dal hij de boogie bereikt heeft, waar de wolken en nevelen op haar weg van de Mexicaansche Golt zich verzamelen. In deze streek is de lucht steeds vochtig, maar hij begroet haar mei blijdschap, want nu weel hij, dal hij aan den invloed der doodehjke vomilo onttrokken is. Hij is in de Tierra Templada of gematigde streek aangekomen, wier karakter geheel mei dat van de gematigde luchtstreek overeenkomt. Nu worden de natuurtooneelen, die hij aanschouwt, grootsch, ia ontzettend. Zijn weg voert hem langs den voet van hemelhooge bergen, 'die eens een kolom van rook en vuur naar boven zonden, en nog heden mei hun blinkend sneeuwgewaad den zeevaarders vele leguas ver tot lichttorens dienen. In het rond ontdekt hij nog sporen van hun vroeger vu kaïusch

karakter daar zijn weg hem voert over uitgestrekte velden van gestolde lava, die

zich vertoont in de ontelbare grillige vormen, welke de vuurstroom 111 den strijd met de hinderpalen, waardoor zijn loop belemmerd werd aangenomen heeft Wellicht ziet hij op hetzelfde oogenblik, wanneer hij zijn blik langs de eene' of andere steile helling of in eene bijna onpeilbare bergkloof aan den kant van den heirweg laai nederdalen, dien bodem met de schitterende bloemen en den weelderigen plantengroei der keerkringen bedekt.

Wanneer de reiziger nog hooger klimt, komt Inj 111 andere hemelstreken, die weer voor het aankweeken van andere planten geschikt zijn. De eiken vertoonen thans een krachtiger groei en de donkere pijnbosschen kondigen aan dat bij de Tierra Pia of koude streek — het derde en laatste der groole natuurlijke terrassen, waarin het land verdeeld is — bereikt heeft. Wanneer bij tol eene hoogte van 7 a 8000 voet gestegen is, betreed de vermoeide wandelaar den top der Cordilleras of der Andes, van deze reusachtige bergketen, welke nadat zij Zuid-Amerika en de landengte van Durie doorloopen heelt, zoodra zij Mexico bereikt, zich lot een groot tafelland uitbreidt, hetwelk bij eene lengte van bijna 200 legua's eene hoogte van meer dan zesduizend voet behoudt totdat het in het noorden langzamerhand in de \lakle uitloopt. Dwars door dezen rotswal loopt in westelijke richting eene keten vuurspuwende berden van nog ontzettender uitgestrektheid en vormt eenige der hoogste punten van den aardbodem. Hunne toppen, die boven de sneeuwlinie hggen, verspreiden over de daaronder liggende hoogvlakten eene aangename koe te, want deze laatste bezitten, hoewel ze koud heelen, eene luchtgesteldheid, welker gemiddelde warmtegraad niet lager is dan die van Middel-Ilahe.

De lucht is hier buitengewoon droog; de grond, hoewel van nature goed, is zelden met den weelderigen plantengroei der lagere streken bekleed. Hij heeft meestal een verzengd en dor aanzien, een gevolg deels van de grootere verdamping, welke op deze hoogvlakte wegens de verminderde drukking van de lucht plaats heeft, deels ook ongetwijfeld van gebrek aan boornen, die den •*rond tegen den uilpuitenden invloed der zomerzon beschermen. In de dagen der Azteken was het tafelland rijkelijk met berken, eiken, cypressen en andere

woudboomen bezet. — . . ,.. , c .,,

In het midden van het vaste land, een weinig dichter bij den sullen dan bij den Atlantischen Oceaan, op eene hoogte van ongeveer 7o00 voet, treft men het beroemde dal van Mexico aan. Het heeft eene langwerpig ronde gedaante bij een omtrek van ongeveer <>7 legua s en wordt omringd door een lorenvormigen wal van porfierrotsen, welken de natuur ui voorzorg, hoewel dan ook tevergeefs, ter bescherming tegen een aanval schijnt gebouwd

'' De eenmaal met een schoon groen tapijt bekleede en dicht met statige hoornen bezette grond is thans grootendeels dor en op meer dan eene plaats met eene witte zoutlaag bedekt, ten gevolge van het opdrogen der wateren. Vijf meren liggen in dit dal en nemen een tiende gedeelte van zijne oppervlakte in. Aan de beide oevers van het breedste dier waterbekkens, dat sinds de dagen der Azteken veel van zijn vroeger schoon verloren heelt, lagen

Sluiten