Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Afval van Karei van Bourbon.

Sedert dien tijd bezat Karei van Bourbon eene inaclit en een grondgebied, welke hem hoog boven alle andere Franscbe grooten verhieven. Hij oefende op zijne goederen bijna de rechten van een souvereinen vorst uit, zijne schitterende hofhouding wedijverde met die des konings. •

Deze dappere en uitstekende krijgsman had zijn arm trouw aan den dienst der Fransche kroon gewijd, zicli de waardigheid van connetable als eene hulde aan zijne verdiensten van des konings zijde verworven. doch tevens diens naijver opgewekt; Frans zag in den hertog een al te machtigen, een gevaarlijken vazal.

Deze gezindheid legde de koning maar al te onverholen aan den dag door den hertog hel stadhouderschap van Milaan, dat hem korten tijd toevertrouwd was geweest, te ontnemen en hem voortaan geheel van de staatszaken uit te sluiten.

Reeds bestond er eene gespannen verhouding tusschen Karei van Bourbon en den koning met diens gunstelingen, kardinaal üuprat en den admiraal Bonnivet, toen in April 1521 zijne gemalin Susanna kinderloos overleed. Overeenkomstig de gesloten overeenkomst aanvaardde hij stilzwijgend hare nalatenschap. Een jaar lang bleef hij in het ongestoorde bezit daarvan, toen de koninginne moeder, Louise van Savoie, hein eensklaps liet aankondigen, dat zij zelf aanspraak maakte op het erfdeel der overleden Susanna, dewijl deze niet gerechtigd was geweest om ten nadeele der wellige erfgenamen en ten gunste van haar gemaal over hare bezittingen te beschikken. De koningin liet den hertog inmiddels terzelfder tijd als haar gevoelen mededeelen, dat een huwelijk lusschen hen hel beste middel zou zijn om den twist over de erfenis te beslechten.

Louise van Savoie was, hoewel zij haar 40° jaar reeds bereikt had en acht jaar ouder was dan de hertog, nog altijd eene schoone vrouw. Zij rekende er bepaald op, dal Karei van Bourbon de hem aangeboden hand zou aannemen; des ie grievender gevoelde zij zich derhalve gekrenkt, toen Karei haar aanbod niet alleen afsloeg, maar clil zelfs op eene hoogst beleedigende wijze deed, door zich op veraehtelijken loon over den aanstoolelijken levenswandel der koningin-weduwe uit te laten.

Gloeiend van wraakzucht besloot Louise alle middelen, die het recht haar aanbood, te bezigen om Karei van Bourbon van zijn erfdeel te berooven. Zij vond maar al Ie bereidwillige helpers in de gunstelingen van haar zoon, den in kuiperijen volleerden kardinaal Duprat en den geslepen hoveling, admiraal Bonnivet.

Ook koning Frans I schroomde niet de wraakzuchtige plannen zijner moeder te ondersteunen: hij stond niet alleen toe, dat zij het lechlsgeding tegen den hertog begon, maar hij kwam zelf met hoogst Isvijfelachlige aanspraken op diens erfgoederen voor den dag.

Karei van Bourbon, die zich reeds lang gekrenkt en teruggezet gevoelde, zag zich thans ook in zijne bezittingen bedreigd, want het was licht te voorzien, dat ten gevolge van de machl des konings en de kuiperijen des kanseliers het recht ten voordeele der eischers verdraaid, ja verkracht zou worden. Woedend over de ondankbaarheid, waarmede zijne vroegere trouwe diensten beloond werden, trad hij in geheime verstandhouding met keizer Karei V en mei koning Hendrik VIII van Engeland.

Een verdrag werd gesloten, volgens hetwelk de bondgenooten, zoodra Frans I zijn voorgenomen veldtocht naar Italië aanvaard had, van drie zijden te gelijk in Frankrijk zouden vallen. De hertog beloofde, met 1000 edellieden en 6000 man voetvolk de Alpenpassen te bezetten, ten einde Frans I den terugtocht naar Frankrijk af te snijden. Daarvoor werd hem het bezit van Provence en Dauphiné met den titel van onafhankelijk koning beloofd.

Dergelijke onderhandelingen kunnen zelden stipt geheim worden gehouden, ook hier lekten zij uit.

Sluiten