Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Bourbon gaat geheel tot den vijand over.

Frans 1, die juist op hel punt slond naar Ilalië te vertrekken, hoorde van hel verdrag, doch geloofde volstrekt niet, dal zijn bloedverwant hem zon kunnen verraden. Ten einde zich zekerheid Ie verschaffen, zochl hij in persoon den hertog te Moulins op en ondervroeg hij hem open en rond omlrent den stand van zaken.

Bourbon dankte den koning op huiehelachtigen loon voor dit eervol verlrouwen en verzekerde hem, dat de keizer hem wel voorslellen lol hel sluilen van een verdrag gedaan had, doch dal hij die van de hand had gewezen.

"Laat ons hel rechtsgeding, dal ik niet sluiten kan, len einde brengen," antwoordde Frans I goedhartig: «wordt het ten uwen nadeele uilgewezen, dan zal ik u rijkelijk vergoeden wat u door de rechtbank zal worden ontze«d."

Mei deze belofte meende Frans l den hertog, die zich zeer dankbaar beloonde geheel gerustgesteld te hebben. Hoewel Karei van Bonibon onder voorwendsel eener ongesteldheid weigerde mede naar Italië le trekken, reisde de koning toch zonder zorg voor de toekomst af. Doch hij bedro'o" zich deerlijk. Bourbon was volstrekt niet tevreden gesteld. Misnoegd zeide hij lol zijne vrienden: »Eén burcht, dien ik krachtens mijn eigen "recht bezit, is mij liever dan honderd uit genade. Indien de koning mij alles wilde wedergeven, zou hij mij ruslig in het bezit daarvan laten, ja hij zou zijne belofte niet eens kunnen houden, al wilde hij ook."

Korl daarop beval het parlement, dal de betwiste goederen in besla" moesten genomen worden. Bourbon werd hierdoor nog meer vertoornd; hij zelle zijne onderhandelingen met den vijand voorl; doch buitendien kon hij'ook niet meer terug, want reeds verzamelden zich Duilsche troepen aan de Bourgondische grenzen; tevens vernam hij. dat brieven van zijne vertrouwelingen onderschept en den koning Ier hand gesteld waren.

Hij vieesde, dal thans alles ontdekt was en dat hij gevaar liep we(rens hoogverraad gegrepen en Ier dood gebracht le worden Op genade had "hij . door den doodelijken haat der koninginne-moeder, niet le rekenen, daarom vluchtte hij. door eenige weinige getrouwen vergezeld, onder begunstiging van de nachtelijke duisternis naar Chambéry, waar hij na het doorstaan van groote gevaren aankwam.

Koning Frans zond hem terstond renboden na. hij beloofde, al hel gebeurde le zullen vergeven en vergeten; hij smeekte Bourbon, dal liij terugkeeren zou, dan zou hij al zijne goederen terugontvangen en in al zijne vroegere ambten en waardigheden hersteld worden. Doch de hertog vertrouwde het woord des konings niet, hij beantwoordde die aanzoeken mei eene besliste weigering en liep tol den vijand over, dien hij thans wel niet met een leger versterken kon, doch wien hij evenwel 0111 zijn naam en zijne dapperheid hoogst welkom was.

Thans liel de koning hel recht, ja den haat legen den afvallige den vrijen loop. Bourbon werd voor een landverrader verklaard; de rechtbanken namen zijne goederen in beslag en lieten de wapenborden voor zijne burchten, ten teeken van smaad, met saffraan bestrijken.

Ook tegen zijne aanhangers werden rechtsgedingen ingesteld en straffen uitgesproken; de schuldigste hunner, Johan van Poiliers, heer van St. Vallier, werd zelfs Ier dood veroordeeld; de beeldschoone dochter des veroordeelden! de later zoo beroemd of liever berucht geworden Diana van Poiliers wist echter — wellicht ten koste harer eer — hel hart des konings le vermurwen en haren vader kwijtschelding van straf le verwerven.

Door den afval van Bourbon werd Frans I teruggebracht van zijn voornemen om hel Fransche leger in persoon naar Italië te voeren; hij vertrouwde hel opperbevel loe aan zijn gunsteling Bonnivel, die een groot deel van het hertogdom Milaan heroverde. Bonnivel zou, indien hij een heler veldheer geweest was en beier partij had getrokken van zijne overwinning, nog grooler voordeelen behaald hebben, dewijl Frankrijks vijanden hunne krijgstoerustingen

Sluiten